Το τέλος του Γεώργιου Καστριώτη, αφορμή για βίαιους εξισλαμισμούς στην Ήπειρο - Η αναμφισβήτητη ελληνικότητα της Ηπείρου, σύμφωνα με ξένους διπλωμάτες – «Δέλβινο και Τσαμουριά» και «Δεροπολίτισσα»: τραγούδια για το παιδομάζωμα που ακούγονται μέχρι σήμερα
Μιχάλης Στούκας
Το παιδομάζωμα και οι εξισλαμισμοί, που γίνονταν με βίαιο τρόπο από τους Οθωμανούς ήταν από τις πλέον ολέθριες πρακτικές σε βάρος των Χριστιανών και ιδιαίτερα των Ελλήνων.
Θα ασχοληθούμε σήμερα, με τους εξισλαμισμούς στην Ήπειρο, που αλλοίωσαν σημαντικά την εθνολογική σύστασή της και θα ακολουθήσει εκτενέστερο άρθρο για το παιδομάζωμα, το οποίο όπως αναφέρει ο αείμνηστος Ελληνοαμερικανός βυζαντινολόγος και ιστορικός Σπυρίδων Βρυώνης (1928-2019), δεν ξεκίνησε στα τέλη του 14ου αιώνα ή στα χρόνια του Μουράτ Β' (μετά το 1420), αλλά από τα τέλη του 11ου αιώνα (πιθανότατα μετά την καταστροφική ήττα στο Μαντζικέρτ, το 1071 των Βυζαντινών. Οι πρώτες αναφορές για «παιδομάζωμα» (devsirme) αφορούν το Ικόνιο και το Εσκί Σεχίρ (το Δορύλαιο της αρχαιότητας).
Ανάμεσα στα βουνά της Επανάστασης, πίσω από τις φουστανέλες και τις σημαίες, ανθούσαν μυστικοί έρωτες, ίντριγκες και πάθη. Πίσω από τους ήρωες του ’21 υπήρχαν άνθρωποι που πόθησαν και ρίσκαραν τα πάντα – πρώτα για την ελευθερία, αλλά και για την αγάπη.
ΑΠΟ ΣΙΝΤΥ ΧΑΤΖΗ
Η ιστορία της Ελληνική Επανάσταση του 1821 έχει συχνά παρουσιαστεί μέσα από τα κατορθώματα των αγωνιστών, τις πολιορκίες, τα αφιλόξενα βουνά όπου οι φουστανέλες λερώνονταν από χώμα, αίμα και ιδρώτα, και τα πεδία όπου η ελευθερία κατακτιόταν με κάθε τίμημα. Λιγότερο έχουμε φανταστεί τι γινόταν πίσω από τα όπλα και τις σημαίες, στα σπίτια, στα καπηλειά, στις κρυφές γωνιές όπου ο έρωτας και το πάθος ανθούσαν. Οι οπλαρχηγοί του Αγώνα, μακριά από τα χαρέμια των Οθωμανών πασάδων, έδιναν τη δική τους μάχη για να κερδίσουν την καρδιά των γυναικών, με μια ακατάλυτη φλόγα που καθρεφτιζόταν τόσο στα πεδία των μαχών όσο και στα κρυφά τους πάθη.
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΝΑΡΗΣ, ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΝΑΡΗ
Ο Λυκούργος Κωνσταντής Κανάρης είναι τετρασέγγονος του Ψαριανού ήρωα. Δραστηριοποιείται στο χώρο των ασφαλειών, όπως παλαιότερα ο πατέρας και ο παππούς του, ενώ έχει κάνει νομικές και ασφαλιστικές σπουδές. Έχει εργαστεί για δέκα χρόνια στην Αγγλία, είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Τα Ψαρά την εποχή του Ολοκαυτώματος είχαν 60.000 κατοίκους. Ήταν τότε που η γυναίκα του Κανάρη –έγκυος στο γιο της Λυκούργο και έχοντας στην αγκαλιά δύο από τα παιδιά της– αναγκάστηκε να κολυμπήσει για να σωθεί. Η πυρπόληση της ναυαρχίδας του οθωμανικού στόλου στην Χίο, αλλά και έξι ακόμα πυρπολήσεις, είναι γνωστά κατορθώματα του αγωνιστή, τα οποία εμψύχωσαν το έθνος και ενέπνευσαν πλήθος ποιητών, όπως τους Κάλβο, Βαλαωρίτη και Ουγκό.
ΠΑΡΙΣ ΘΕΟΦΑΝΙΔΗΣ, ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ
Ο Πάρις Θεοφανίδης, γιος του ναυάρχου Ιάσονα Θεοφανίδη και εγγονός του ναυάρχου Ιωάννη Θεοφανίδη, είναι απόγονος του αρχηγού της Επανάστασης του 1821 στην Πελοπόννησο, στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, από το γιο του Γενναίο. Ο ίδιος σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης σκηνογραφία και θέατρο, ενώ μεγάλωσε σ’ ένα σπίτι όπου «οι αξίες, η ιστορία και η Ελλάδα υπήρξαν πάντα μπούσουλας για τη ζωή, κάτι που προσπάθησα να περάσω και στα παιδιά μου».
🇬🇷 📸Κείτεται επί της νεκρικής κλίνης ο μέγιστος Κωνσταντίνος Κανάρης ένας από τους σπουδαιότερους αγωνιστές της Ελληνικής επανάστασης ο οποίος διετέλεσε και πέντε φορές πρωθυπουργός στο σπίτι του, στην οδό Κυψέλης 54 στην Αθήνα.Στις 2 Σεπτεμβρίου το 1877.✝️
Γράφει ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης (ο ξάδελφος του Αγίου των γραμμάτων Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και κατόπιν μοναχός Ανδρόνικος ), σε άρθρο του στο περιοδικό «Οι Τρεις Ιεράρχαι» (φύλλο 606/1925), για τον αρχιμπουρλοτιέρη του αγώνα(αλλά και του μοναδικού Έλληνα πρωθυπουργού που επί των ημερών του η Βουλή ψηφίζει ή αναθεωρεί το Σύνταγμα της Ελλάδας δυο φορές, το 1844 και το 1864) τον Κωσταντή Κανάρη, επεισόδια πραγματικά αξιοθαύμαστα.
Την 25η Μαρτίου οι Ελληνες εορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την ημέρα έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης, για να αποτινάξουμε τον Οθωμανικό ζυγό με σύνθημα:Εξοπλισμός τηλεόρασης και βίντεο
«Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος μας την Ελευθερία!!»
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 είναι σταθμός στην ιστορία του νεώτερου ελληνισμού γιατί, προπάντων, πετυχαίνει την ίδρυση του ελληνικού κράτους και την παρουσία της Ελλάδας στον πολιτικό χάρτη του κόσμου. Απ’ αυτήν την προσπάθεια δεν είναι δυνατόν να απουσιάζει η Βόρειος Ηπειρος, που στενάζει από τις απαραδεκτες συμπεριφορές των Αλβανών και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με πρωτοστατουντά τον Πρωθυπουργο Έντι Ράμα,ενώ ο Αττίλας που απειλεί ΑΙΓΑΙΟ – ΘΡΑΚΗ να κατέχει το 38% της μεγαλονήσου και πολύπαθης Κυπρου….
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κάθε επισημότητα κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό της εθνικής επετείου και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην ιστορική Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας, παρουσία πλήθους πιστών και εκπροσώπων των αρχών. Στον ιερό χώρο που συνδέεται άρρηκτα με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και την ευλογία του λαβάρου από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, τελέστηκε Πανηγυρική Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Μονής.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναπαράσταση της Ορκωμοσίας των Αγωνιστών και της κήρυξης της Επανάστασης από τη θεατρική ομάδα «Πάνος Μίχος», η οποία απέδωσε με πιστότητα το ιστορικό γεγονός, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων.
Ποια σώθηκαν και έγιναν μουσεία, ποια κατέληξαν ερείπια και ποια χάθηκαν εξαιτίας της εθνικής αμνησίας - Μεταξύ άλλων, αναστηλώθηκαν και είναι επισκέψιμα του Κολοκοτρώνη στο Λιμποβίσι, της Μπουμπουλίνας στις Σπέτσες, του Τζαβέλα στο Σούλι, ενώ έχουν ερειπωθεί ή κατεδαφιστεί του Παπαφλέσσα, του Μιαούλη και του Ανδρούτσου
Χρήστος Δρογκάρης
Στις πλαγιές του Μαινάλου, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, στέκει αγέρωχο και περήφανο ένα μικρό χωριό, το ιστορικό Λιμποβίσι. Ερημο από κατοίκους και με τα λιγοστά σπίτια του εγκαταλειμμένα από το 1880, αλλά όποιος το επισκέπτεται νιώθει ότι είναι ολοζώντανο, καθώς συνειδητοποιεί ότι σε αυτό το χωριό γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, ο πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821. Η «ψυχή» της εθνικής εξέγερσης και αρχιστράτηγος της νίκης και της απελευθέρωσης του Γένους από τον τουρκικό ζυγό, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Υπάρχει το σπίτι του, γεμάτο ιστορικά κειμήλια των Κολοκοτρωναίων, που αποπνέουν τον «επαναστατικό σφυγμό» εκείνης της εποχής. Είναι οι στιγμές που, πράγματι, τα άυλα αποκτούν ψυχή, μιλούν και περιγράφουν σκηνές, συνθήκες, ατμόσφαιρα και ιστορία, φορτίζουν με έντονα συναισθήματα συγκίνησης και υπερηφάνειας τον επισκέπτη, υπενθυμίζοντας χρυσές σελίδες από την ένδοξη ιστορία των Ελλήνων, στις οποίες αυτά ήταν σιωπηλοί μάρτυρες.
Παπαφλέσσας ο πυρπολητής των ψυχών των Επαναστατημένων Ελλήνων!!
Πολλοί τον μίσησαν και δικαιολογημένα, γιατί ήταν ένας ακραίος άνθρωπος που προκαλούσε αντιπαλότητες, αλλά ο ηρωικός θάνατός του στο Μανιάκι έσωσε την υστεροφημία του.
“Θα γυρίσω ή δεσπότης ή πασάς”
Γεννήθηκε στη Μεσσηνία το 1788. Ήταν ένα από τα 28 παιδιά του πατέρα του, που μάλλον κληροδότησε στο γιο την αδυναμία του στο γυναικείο φύλο.
Όταν απαίτησε να μάθει ποιος ήταν ο αρχηγός της Εταιρείας και άλλοι αρνήθηκαν να του αποκαλύψουν τα μυστικά, η ορμητικότητα του Παπαφλέσσα εμφανίστηκε ξανά.
Τράβηξε το μαχαίρι του και απείλησε να σφάξει τον Αναγνωστόπουλο, που στεκόταν μπροστά του, εκτός αν άκουγε το όνομα του Αρχηγού!
Τα πνεύματα ηρέμησαν και δεν χύθηκε αίμα.
Σύμφωνα με τη λαϊκή διήγηση που κατέγραψε η ιστορία, ο Ιμπραήμ τον αναζήτησε μετά το τέλος της μάχης και βρήκε πρώτα το αποκεφαλισμένο πτώμα του.
Ζήτησε να του φέρουν το κεφάλι και στερέωσε το άψυχο κορμί του Παπαφλέσσα στον κορμό ενός δέντρου.
Συγκινημένος, ο Ιμπραήμ τον πλησίασε και τον φίλησε, αναγνωρίζοντας την αξία του εχθρού του.
Ο ηρωικός θάνατος του Παπαφλέσσα διέγραψε τις ατασθαλίες του παρελθόντος.
Την 25η Μαρτίου οι Ελληνες εορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την ημέρα έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης, για να αποτινάξουμε τον Οθωμανικό ζυγό με σύνθημα:
«Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος μας την Ελευθερία!!»
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 είναι σταθμός στην ιστορία του νεώτερου ελληνισμού γιατί, προπάντων, πετυχαίνει την ίδρυση του ελληνικού κράτους και την παρουσία της Ελλάδας στον πολιτικό χάρτη του κόσμου. Απ’ αυτήν την προσπάθεια δεν είναι δυνατόν να απουσιάζει η Βόρειος Ηπειρος, που στενάζει από τις απαραδεκτες συμπεριφορές των Αλβανών και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με πρωτοστατουντά τον Πρωθυπουργο Έντι Ράμα,ενώ ο Αττίλας που απειλεί ΑΙΓΑΙΟ - ΘΡΑΚΗ να κατέχει το 38% της μεγαλονήσου και πολύπαθης Κυπρου....
Σ’ αυτή την απόφαση εκδηλώνεται η ελληνορθόδοξη παράδοση και συμπυκνώνεται το υπερ-ιστορικό πνεύμα του ελληνισμού στον αγώνα του για την πατρίδα και την ελευθερία. Στα ελληνικά αρχεία καταγράφονται πέραν των χιλιαδων νέων που έσπευσαν πρώτα με τον Ιερό Λόχο υπο τον Υψηλαντη στο Δραγατσανι θυσιάστηκαν μέχρις ενός με την διακυρηγμενη απόφαση "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ" και στη συνεχεια στην επαναστατημένη Ελλάδα για να πολεμήσουν. Έχοντας μάλιστα ως όραμά τους τη Μεγάλη Ελλάδα, γιατί "Λίγοι Ελληνες μπορούν να πετύχουν πολλα, οι απανταχού Ελληνες δύνανται να πετύχουν τα πάντα".
Η Ελληνική Επανάσταση υπήρξε ιστορικό γεγονός παγκοσμίου σημασίας και διότι κλόνισε οριστικά το δέος των λαών και την πίστη στο μύθο του ακλόνητου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν συνήλθε αυτή πλέον ποτέ, για μεγάλο διάστημα, ως δύναμη παγκοσμίου σημασίας.
Αλλά δεν είναι μόνο ο λόγος αυτός που καθιερώνει την Ελληνική Επανάσταση ως ιστορικής σημασίας γεγονός. Ο ξεσηκωμός του ’21 εισέφερε στην ιστορία της Ευρώπης αρχικά και του Κόσμου έπειτα, μια άλλη έννοια, τον πατριωτισμό.
Ο ελληνικός λαός γνωρίζει εξ αρχής, ότι δεν χρειάζεται να εφεύρει τίποτε εκ των υστέρων, διότι έχει παρελθόν, δηλαδή ιστορία, ότι συνδέεται με αυτήν και ότι την συνεχίζει. Εξ ονόματος αυτής της ιστορίας, αυτής της πίστεως και αυτού, ας πούμε τη λέξη, του πατριωτισμού, ύψωσε το λάβαρο της ανταρσίας κατά του δυνάστη του. Και στο όνομα αυτού δημιουργήθηκε ο φιλελληνισμός. Και αυτόν εισέφερε στην πολιτική κονίστρα της Ευρώπης με την Επανάσταση του και με την νίκη του. Τον πατριωτισμό.
Οι Έλληνες κατά την Τουρκοκρατία απέκτησαν την συνείδηση της ιστορικής τους συνέχειας. Γι΄ αυτό, σε αυτούς πρώτους φούντωσε η έννοια του πατριωτισμού. Οι Ευρωπαϊκοί λαοί αργότερα, κατέκτησαν την μεγάλη αυτή έννοια και την συνειδητοποίησαν με τον ξεσηκωμό μας.
Αλλά η Τουρκοκρατία αποκάλυψε σε συνάρτηση με τον πατριωτισμό, δηλαδή με την πεποίθηση στη συνέχεια της κρατικής υπόστασης της Ελλάδας, και μια άλλη, σύγχρονη έννοια. Την έννοια της ενεργού νομιμότητας.
Οι Έλληνες πίστεψαν ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία συνεχιζόταν. Και ότι αντιπρόσωπος του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, ήταν η Εκκλησία, ως κατ’ εντολή αυτού ηγέτης του αιχμαλώτου Γένους.
Το Έθνος οφείλει πολλά στην Εκκλησία του. Ουδέποτε όμως είδε την Εκκλησία ως αυτοτελή πολιτική εξουσία. Η βασική πολιτική διαφορά με τον Παπισμό είναι αυτή.
Το θεμέλιο του πατριωτισμού είναι, όπως συνειδητοποιήθηκε με την Ελληνική Επανάσταση, ο λαϊκός οπτασιασμός της μακραίωνης συνέχειας. Οι Έλληνες κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, πίστεψαν βαθιά ότι είναι συνεχιστές, όχι μόνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά και της αρχαίας Ελλάδας και επήλθε ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τους αγώνες του έθνους.
Αυτής της ιστορικής για την εξέλιξη της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα του Κόσμου, επέτειο της Επανάστασης του 1821, τιμούμε σήμερα.
Αλλά η τιμή δεν είναι δυνατόν, ούτε πρέπον, ούτε ελληνικό, να περιορίζεται μόνο στους εορτασμούς. Πρέπει κάθε φορά που δίδεται η ευκαιρία, με τον εορτασμό των μεγάλων σταθμών της ιστορίας μας, οι σύγχρονοι Έλληνες, από του ανώτατου μέχρι του κατώτατου, να προβαίνουμε στον έλεγχο της συνειδήσεώς μας, να αντιπαραθέτουμε όχι τις πράξεις μας προς τις πράξεις των τιμωμένων προγόνων, διότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αναπλάσετε μόνο, υπό άλλες μορφές, αλλά την πίστη μας προς την πίστη τους, τον πατριωτισμό μας προς τον πατριωτισμό τους, τη θέλησή μας για την ελευθερία του Γένους και τη νομιμότητα της συνεχείας του, προς τα δικά τους χαρίσματα.
Δεν φθάνει δηλαδή η επίκληση του Σολωμού :
Ὦ τριακόσιοι! σηκωθῆτε
καὶ ξανάλθετε σ’ ἐμᾶς
τὰ παιδιά σας θέλ’ ἰδῆτε
πόσο μοιάζουνε μὲ σᾶς
Το κάλεσμα του Γένους επιβάλλει να είναι κάθε νεότερη γενιά, καλύτερη από την προηγούμενη. Να διδασκόμαστε μεν από το κλέος, αλλά και από τα ολισθήματα του παρελθόντος, να τάσσουμε όμως ως στόχο να είμαστε – όχι να γίνουμε – «πολλῷ κάρρονες».
Η πρόκληση του διαγραφομένου μέλλοντος προβάλλει απειλητική.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι σειρήνες της παγκοσμιοποίησης πολιορκούν την εθνική συνείδηση και ο κίνδυνος της εθνικής αλλοτρίωσης είναι υπαρκτός, πρέπει να προβάλλονται εκείνα τα πρότυπα, που διασώζουν την αξιοπρέπεια του Έλληνα και αντιμετωπίζουν το θάνατο ως μια προσφορά προς το έθνος.
Τέτοια πρότυπα αποτελούν οι χιλιάδες Βορειοηπειρωτες αγωνιστές εθνομάρτυρες που συμμετέχουν και θυσιάζονται στην επανάσταση του 1821 και οι οποίοι παρουσιάζουν ανάγλυφα την εικόνα του νεώτερου ορθόδοξου Έλληνα, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα στην ιστορική του πορεία. Μέσα από τη θυσία τους αποκαλύπτεται «η ελληνορθόδοξη ψυχή όλων των Πανελληνων και συμπυκνώνεται το υπερ-ιστορικό πνεύμα του ελληνισμού στον αγώνα του για την πατρίδα και την ελευθερία».
Και αν σήμερα οι Έλληνες είμαστε ελεύθεροι και ανεξάρτητοι σε Ελλάδα και εστω με κατεχόμενα από τον Τούρκο εισβολεα στην Κύπρο, η Βόρειος Ηπειρος και δη η επαρχία της ΧΕΙΜΑΡΑΣ να στενάζουν από τον Αλβανο κατακτητή, αυτό έγινε γιατί βαδίσαμε ενάντια στο ρεύμα της Ιστορίας, και όχι γιατί ήμασταν πειθήνιοι στις βουλές των δυνατών και προσαρμοστικοί στο κυρίαρχο ρεύμα της κάθε εποχής. Το ζήτημα, λοιπόν, έχει τεθεί. Σήμερα, 25η Μαρτίου, γιορτάζουμε την έναρξη της επανάστασης του 1821. Ήρθε ο καιρός να πάρουμε στα χέρια μας την ιστορική σκυτάλη και να την ολοκληρώσουμε.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΝ ΠΟΘΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ....
«Ένας λαός γράφει την ιστορία του, όχι για να αφηγηθεί το παρελθόν του, αλλά για να δηλώσει αυτό που θέλει να είναι στο μέλλον.» Richard Rortry Αμερικανός φιλόσοφος (4 Οκτ 1931 – 8 Ιουν 2007)
Παράσταση διαμαρτυρίας στον πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Χαράλαμπο Μπιλλίνη έκαναν το πρωί, περίπου 30 φοιτητές, οι οποίοι αντιδρούν στην επιλογή του επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού, Κωνσταντίνου Φλώρου, ως κεντρικού ομιλητή στην επετειακή εκδήλωση για την 25η Μαρτίου.
Ο επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, θα είναι ομιλητής στην πανηγυρική εκδήλωση για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1821, που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, τη Δευτέρα 23 Μαρτίου, στις 13:00, στο αμφιθέατρο «Γιάννης Κορδάτος» του Παραλιακού Συγκροτήματος Παπαστράτου.
Στρατηγός Φρ. Φράγκος: Τιμή στον Αθάνατο Ήρωα Θεόδωρο Κολοκοτρωνη !
Αποτελεί την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά. Εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838...
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (Πίνακας του Θεόφιλου)
Αποτελεί την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά. Εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα και πρωτοδημοσιεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου 1838 στην αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών», που εξέδιδε ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων.
Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου (1784-1854) για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.
Ο Αλέξανδρος ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ ξεκίνησε την Επανάσταση του 1821 ο Δημήτριος Υψηλάντης έμελλε να την ολοκληρώσει!..
Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 12 Σεπτεμβρίου του 1829, όταν δόθηκε η τελευταία μάχη της Ελληνική Επανάστασης. Τόπος; Το χωριό του Ελικώνα Σιάχος, που μετονομάστηκε σε Πέτρα σε ανάμνηση της μάχης στο στενό ανάμεσα σε Κωπαΐδα και Ελικώνα μεταξύ Λιβαδειάς και Θήβας στη Βοιωτία, εκεί όπου οι Τούρκοι έπαθαν πανωλεθρία.
Με την συνθηκολόγηση αυτή οι Τούρκοι υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν την Ανατολική Ελλάδα, με εξαίρεση την Ακρόπολη της Αθήνας και του απόρθητου κάστρου Καράμπαμπα, που δέσποζε πάνω από την Χαλκίδα και η θέση του ήταν σπουδαίας στρατηγικής σημασίας, καθώς ελέγχει τα στενά του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας.
Η Μάχη της Πέτρας ήταν η αναμέτρηση έβαλε τους τίτλους τέλους στην Ελληνική Επανάσταση και σηματοδότησε την πρώτη συνθηκολόγηση για τους Τούρκους!
Πρόκειται για γεγονός που σπάνια συναντά κανείς στην παγκόσμια ιστορία και, σε μεγάλο βαθμό, αποσιωπάται από την «επίσημη» ιστορία: ένας Ναύαρχος, ηγέτης ενός στόλου που κατά τη διάρκεια των 8 χρόνων της Επανάστασης δε γνώρισε ποτέ κάποια συντριπτική ήττα, μετά τη, μερική έστω, απελευθέρωση της πατρίδας ανατινάζει τη ναυαρχίδα και τα καλύτερα πλοία του στόλου του, όχι για να μην πέσουν στα χέρια του εχθρού αλλά για να μην τα ελέγχει η νόμιμη κυβέρνηση
Σπύρος Αλεξίου
Αναφερόμαστε στο «μεγαλουργόν έγκλημα», όπως το χαρακτήρισε ο Ραγκαβής, που έλαβε χώρα την 1Η Αυγούστου 1831 στον ναύσταθμο του ελληνικού στόλου στον Πόρο. Με εντολή του ναυάρχου Μιαούλη ανατινάχτηκαν η ναυαρχίδα, η φρεγάτα «Ελλάς», και η κορβέτα «Ύδρα». Καταστράφηκε η κορβέτα «Νήσος των Σπετσών» ενώ σώθηκε την τελευταία στιγμή το ατμοκίνητο πολεμικό «Καρτερία».
Οι οπλαρχηγοί της Επανάστασης του 1821 διαδραμάτισαν το ρόλο του καταλύτη για να απελευθερωθεί όχι μόνο η πατρίδα Ελλάδα, αλλά και όλο το υπόδουλο ελληνικό έθνος το οποίο επιθυμούσε διακαώς για την απαλλαγή των Ελλαδιτών από τον τουρκικό ζυγό. Σε όποιον αναφέρει κανείς την ημερομηνία «1821» σίγουρα θα ξεστομίσει ονόματα σταθμούς στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας όπως ο Καραϊσκάκης, ο Κολοκοτρώνης, η Μπουμπουλίνα και η Μαυρογένους. Ο λόγος απλός: όλοι τους έχουμε ακούσει στις σχολικές γιορτές για την 25η Μαρτίου, αλλά τους γνωρίζουμε άραγε σε βάθος; Φυσικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, αλλά μπορούμε να κάνουμε μια προσπάθεια να τους εξερευνήσουμε λιγότερο ως απλές ιστορικές φιγούρες και περισσότερο ως ανθρώπους μιας εποχής που έμελλε να ταράξει συθέμελα την ιστορία του τόπου. Ειδικό ενδιαφέρον για τις δύο διάσημες κυρίες της Επανάστασης.
Πώς ο Ανδρέας Μιαούλης έφτασε στην καταστροφή των ελληνικών πλοίων «Ελλάς» και «Ύδρα»
Ο Ανδρέας Μιαούλης σε έγχρωμη λιθογραφία του Τζιοβάνι Μπότζι.
Ιστορικό Αρχείο/Γιάννης Θ. Διαμαντής
Η 1η Αυγούστου 1831 ανήκει στις μαύρες μέρες του νεότευκτου ελληνικού κράτους. Όπως συνέβη και κατά την περίοδο 1823 – 1825, το 1831 οι έμφυλιες έριδες μεταξύ των Ελλήνων είχαν οξυνθεί ιδιαίτερα με καταστροφικές για την Ελλάδα συνέπειες.
Ο Ανδρέας Μιαούλης, κατά κόσμον Ανδρέας Βώκος, εξέχουσα προσωπικότητα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, που είχε αναλάβει την αρχηγία του ελληνικού στόλου και είχε συμμετάσχει σε πλήθος ναυμαχιών και ναυτικών θριάμβων των ελλήνων επαναστατών έναντι του οθωμανικού στόλου, προχωρά σε μία πράξη που θα αποτελέσει στίγμα για την ένδοξη πορεία του. Ανατινάζει δύο κορυφαίας ισχύος ελληνικά πλοία: τη φρεγάτα «Ελλάς» και την κορβέτα «Ύδρα».
Μόνη απάντηση στην Τουρκία πρέπει να είναι κολοκοτρωνέικη, λέει στο Newsbomb.gr o ιστορικός Μάριος Αθανασόπουλος
O πίνακας με θέμα "Η Μάχη στα Δερβενάκια" του Ολλανδού ζωγράφου Κοekkoe
Μάνος Χατζηγιάννης
Σε μια περίοδο που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις περνούν πάλι από...χίλια μύρια κύματα η σημερινή επέτειος της περίφημης μάχης στα Δερβενάκια καθίσταται ιδιαίτερα επίκαιρη πέραν της ιστορικής μνήμης.
Νευρικός, οξύθυμος, αθυρόστομος, με χαλύβδινη θέληση και οξυμμένο κριτικό πνεύμα ο Γεώργιος Καραϊσκάκης έμελλε να αφήσει αναλλοίωτο το αποτύπωμά του στην Ελληνική Επανάσταση
Ήταν 23 Απριλίου του 1827 όταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης άφησε την τελευταία του πνοή και έπειτα από τόσα χρόνια εξακολουθεί να αιωρείται ένα πέπλο μυστηρίου αναφορικά με τα αίτια του θανάτου του. Από τη μια, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο θάνατος του Γεωργίου Καραϊσκάκη οφειλόταν σε δολοφονική ενέργεια είτε με υποκίνηση των Άγγλων, που ήθελαν τον περιορισμό της Επανάστασης στην Πελοπόννησο είτε του μεγάλου αντιπάλου του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.
Με θυσίες χιλιάδων ΗΡΩΩΝ αποκτήθηκε η Ελευθερία της Ελλάδος και ΟΧΙ με «κολεγιες επικίνδυνες..»
10 Απριλίου 1826…. Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» του Μεσολογγίου πραγματοποιούν την ηρωική έξοδο. Ο Χρήστος Καψάλης ανατινάζει την μπαρουταποθήκη στο Μεσολόγγι.
Η ιστορία από την ιστορικό Αικατερίνη Φλεριανού σ΄ένα κείμενο που είχε δημοσιευθεί στην Ελευθεροτυπία, Περιοδικό Ιστορικά, «Η έξοδος του Μεσολογγίου», τεύχος 180, 10 Απριλίου 2003. Το βίντεο από την ταινία ΕΞΟΔΟΣ 1826, η οποία αναφέρεται Στα Παιδιά της Σαμαρίνας που πολέμησαν στο Μεσολόγγι.
Η γέννηση και τα ταραγμένα πρώτα χρόνια της ζωής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Κείμενο Γιάννης Θ. Διαμαντής
Στις 3 Απριλίου του 1770 γεννιέται, στο Ραμουβούνι Μεσσηνίας, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Ο Κολοκοτρώνης υπήρξε αναμφισβήτητα ο στρατιωτικός ηγέτης της ελληνικής επανάστασης του 1821, ξεχωρίζοντας για την στρατηγική του ευφυΐα και την ικανότητά του να εμπνέει τις λαϊκές μάζες.
