Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:
Και για τις δύο πλευρές ΜΟΣΧΑ και ΚΙΕΒΟ ισχύει η ίδια νοοτροπία του SOVIET UNION ,που δεν αλλάζει αν και έχουν περάσει τέσσερις δεκαετίες..
Διαφωνούν για να διαφωνήσουν, δεν λαμβάνουν αποφάσεις για να αποκομίσουν οφέλη και τελικά τα αποτελέσματα και πενιχρά είναι και οι οποίες διαπραγματεύσεις μακροχρόνιες, όπου κυριαρχεί η καχυποψία, διότι το μη υφιστάμενο πλέον PolitBuro τους κατασκοπεύει…
Σημ.:
Το Πολιτικό Γραφείο (Politburo) είναι το ανώτατο εκτελεστικό όργανο και το κύριο σώμα χάραξης πολιτικής των περισσότερων Κομμουνιστικών Κομμάτων.
Ο όρος προέρχεται από τη ρωσική λέξη politbyuro (σύντμηση του politicheskoe byuro). Το πρώτο Πολιτικό Γραφείο δημιουργήθηκε στη Ρωσία από τους Μπολσεβίκους το Οκτώβριο του 1917, κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης, με ηγετικά μέλη όπως ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Στάλιν.
Κύρια Χαρακτηριστικά και Λειτουργία
Λήψη Αποφάσεων: Λειτουργεί ως η κεντρική αρχή που λαμβάνει όλες τις επείγουσες αποφάσεις, διαμορφώνει την κρατική πολιτική και εκδίδει κατευθυντήριες οδηγίες.
Δομή Εξουσίας: Στην ιστορική Σοβιετική Ένωση, το Πολιτικό Γραφείο διοικούσε το κόμμα και την κρατική διοίκηση, ελέγχοντας άμεσα κρίσιμους τομείς όπως το Υπουργείο Άμυνας και την KGB. Ο πρόεδρός του ήταν συνήθως ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος και de facto ηγέτης της χώρας. Britannica
Αυτοσυντήρηση: Ήταν ένα κλειστό, αυτοσυντηρούμενο σώμα, πράγμα που σημαίνει ότι τα ίδια τα μέλη του αποφάσιζαν ποιον θα δεχτούν στους κόλπους τους ή ποιον θα απέβαλλαν.
Μια νέα διπλωματική κινητικότητα γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία βρίσκεται σε εξέλιξη, με την κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump να επιχειρεί να επαναφέρει τη Μόσχα και το Κίεβο σε μια διαδικασία σταδιακής αποκλιμάκωσης.
Η αμερικανική πρόταση, όπως παρουσιάστηκε τις τελευταίες ημέρες, στηρίζεται σε τρεις βασικούς άξονες:
1. Αμοιβαία παύση επιθέσεων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις
2. Επαναλειτουργία ενός διαδρόμου για τις εξαγωγές μέσω της Μαύρης Θάλασσας
3. Τριμερής συνάντηση μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας, πιθανώς στο Abu Dhabi.
Για τη Ρωσία, ωστόσο, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει διπλωματική κίνηση.
Είναι αν αυτή η κίνηση μπορεί να οδηγήσει σε μια συμφωνία που θα αντιμετωπίζει τις ρωσικές ανησυχίες ως πραγματικό μέρος της διαπραγμάτευσης και όχι ως ζήτημα που η Μόσχα καλείται απλώς να παραμερίσει.
Το Κρεμλίνο δεν απέρριψε την ιδέα των τριμερών συνομιλιών.
Για τη Μόσχα, όμως, το ερώτημα είναι διαφορετικό: γιατί να εγκαταλείψει ένα εργαλείο πίεσης χωρίς να λάβει σαφή ανταλλάγματα;
Αυτό είναι το βασικό επιχείρημα των πιο σκεπτικιστικών ρωσικών φωνών.
Δεν απορρίπτουν απαραίτητα την εκεχειρία ως ιδέα.
Αμφισβητούν την ισορροπία της συμφωνίας.
Εξάλλου ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin έστειλε σαφές μήνυμα για τα όρια οποιασδήποτε μελλοντικής ειρηνευτικής διαδικασίας:
όλες οι αποφάσεις για μια ειρηνική διευθέτηση θα λαμβάνονται με βάση τα συμφέροντα της Ρωσίας.
Την ίδια στιγμή αποκαλύπτεται πως ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump πίεσε τον Ουκρανό ομόλογό του να μεταβεί στη
Μόσχα για συνομιλίες με τον Putin αλλά ο Zelensky απέρριψε την ιδέα.