Στρατηγός Φρ. Φράγκος: ΔΕΝ ΣΧΟΛΙΑΖΩ!!
Στο δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ., ο τύραννος Πολυκράτης αναθέτει στον μηχανικό Ευπαλίνο από τα Μέγαρα να εξασφαλίσει υδροδότηση για την αρχαία πόλη της Σάμου (σημερινό Πυθαγόρειο), μεταφέροντας νερό από την πηγή των Αγιάδων.
Πέρα από τη βασική σήραγγα, δημιουργήθηκαν και κάθετες στοές, προκειμένου να προσεγγιστεί το χαμηλότερο επίπεδο ροής, καθώς η στάθμη της πηγής μεταβλήθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών. Οι εργάτες δούλευαν σε βάθος περίπου 180 μέτρων κάτω από την κορυφή του βουνού, με περιορισμένο αερισμό και φωτισμό από λυχνάρια λαδιού — συνθήκες που καθιστούσαν το έργο ιδιαίτερα δύσκολο.
Πέρα από τη βασική σήραγγα, δημιουργήθηκαν και κάθετες στοές, προκειμένου να προσεγγιστεί το χαμηλότερο επίπεδο ροής, καθώς η στάθμη της πηγής μεταβλήθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών. Οι εργάτες δούλευαν σε βάθος περίπου 180 μέτρων κάτω από την κορυφή του βουνού, με περιορισμένο αερισμό και φωτισμό από λυχνάρια λαδιού — συνθήκες που καθιστούσαν το έργο ιδιαίτερα δύσκολο.
Η χάραξη των σηράγγων επιτεύχθηκε με εντυπωσιακή γεωμετρική ακρίβεια. Για να εξασφαλιστεί η φυσική ροή του νερού, το κανάλι είχε κλίση περίπου 0,6%. Ο Ευπαλίνος χρησιμοποιούσε σημάδια με κόκκινη βαφή στους τοίχους, καθώς και γράμματα, αριθμούς και ονόματα εργατών — μια μορφή «οργάνωσης εργοταξίου» που θυμίζει σύγχρονες πρακτικές.
Το νερό από την πηγή συνεχίζει μέχρι και σήμερα να διασχίζει το αρχαίο σύστημα, καταλήγοντας σε δεξαμενή κάτω από ένα μικρό εκκλησάκι στους Αγιάδες. Εκεί όπου πριν από χιλιάδες χρόνια άνθρωποι έσκαβαν το έδαφος με σφυριά και καλέμια, σήμερα οι επισκέπτες απαθανατίζουν τη στιγμή με φωτογραφίες.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου