Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:
Τα πολλά πρόσωπα των νοσταλγών και των «ευαίσθητων», έτσι «ο νοών νοείτω..»
Η κρίσιμη διετία 1947 – 1949
της Μαργαρίτας Κουτσανέλλου
Το άρθρο κυρίως στοχεύει να φωτίσει εκείνα τα ιστορικά γεγονότα, που τεκμηριώνουν ότι η Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, δεν συνέργησε απλώς πολιτικά και διπλωματικά στην αναγνώριση του σιωνιστικού κράτους το Μάιο 1948, κάτι που είναι σε όλους, λίγο-πολύ γνωστό. Συνέργησε εξίσου και περισσότερο δραστικά, με υλικούς όρους, στη Νάκμπα αυτή, καθαυτή. Συνέργησε και ηθικά και υλικά, στο βίαιο και αιματηρό διωγμό των Παλαιστινίων από τη γη τους και στην εθνοκάθαρση που συντελέστηκε από το Σιωνισμό – λίγο πριν και μετά την αναγνώρισή του ως κρατικής οντότητας. Συγκεκριμένα, ήταν το σταλινικό καθεστώς που κατά τη διετία 1947-1949 εξασφάλισε εκτός από την πολιτική και διπλωματική κάλυψη, την παροχή άφθονου στρατιωτικού, πολεμικού υλικού με το οποίο κατέστη εφικτό, όπως αναγνωρίζει με τα δικά του λόγια ο αρχιτέκτονας της ίδρυσης του ισραηλινού κράτους, Μπεν Γκουριόν, το αιματοκύλισμα της Παλαιστίνης και του παλαιστινιακού λαού.
Η στρατιωτική υποστήριξη από την ΕΣΣΔ κλιμακώνεται όταν την 14η Μαΐου του 1948, ο Μπεν Γκουριόν κηρύσσει την ίδρυση του «Κράτους του Ισραήλ» και την επομένη τα γειτονικά αραβικά κράτη επεμβαίνουν για να αποτρέψουν την εδραίωση ξεχωριστού εβραϊκού κράτους. Τρεις μέρες αργότερα, η ΕΣΣΔ είναι η πρώτη χώρα που αναγνωρίζει de jure το κράτος του Ισραήλ, αυξάνει τη ροή των εξοπλισμών μέσω Τσεχοσλοβακίας και φτάνει να στείλει στους Σιωνιστές μέχρι και γερμανικά αεροπλάνα που είχαν κατασχεθεί μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, ενώ αναλαμβάνει την εκπαίδευση των ισραηλινών πιλότων στην Πολωνία και την Τσεχοσλοβακία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου