Τουρκία: Η δυσαρέσκεια μεγαλώνει, η εξουσία αντέχει

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Από το 2001 ο Εθνικοισλαμισμός μαζί με την οικονομική ανάπτυξη και τα Ισλαμικά Λύκεια που μέσω αυτών αλώθηκαν Ένοπλες Δυνάμεις και Δικαιοσύνη δεν είναι εύκολη υπόθεση να επέλθει πολιτική αλλαγή.

Γιατί η οικονομική πίεση δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε πολιτική αλλαγή και πώς βλέπουν σήμερα οι πολίτες την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. Το ethnos.gr συζήτησε με την πολιτική επιστήμονα Σεντά Ντεμιράλπ

Κατά την ίδια, επομένως, το ζήτημα δεν είναι ακόμη η απουσία ενός ηγέτη που θα μπορούσε να εκφράσει την αντιπολίτευση, αλλά το κατά πόσο η αντίληψη αυτή θα παγιωθεί στην κοινή γνώμη.

Το σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων

Για την κυρία Ντεμιράλπ, το σκάνδαλο των επενδυτικών κεφαλαίων που ήρθε στο φως τις τελευταίες ημέρες αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάστασης. Εταιρείες που διαχειρίζονταν χρήματα επενδυτών κατηγορούνται ότι φούσκωναν τεχνητά την αξία μετοχών, αφήνοντας σχεδόν 456.000 μικροεπενδυτές να υποστούν σημαντικές απώλειες.

Ο θυμός, όμως, χωρίς την προσδοκία της αλλαγής παραμένει ένα πρόσκαιρο συναίσθημα, το οποίο με την πάροδο του χρόνου (και ενδεχομένως μετά από κάποιες κινητοποιήσεις) εξασθενεί και τελικά σβήνει. Αντίθετα, όταν ο θυμός συνοδεύεται από την πεποίθηση ότι υπάρχει προοπτική πολιτικής αλλαγής, μπορεί να αποκτήσει διάρκεια και να μετατραπεί σε κινητήρια δύναμη. Απαιτεί, όμως, οργάνωση, πολιτικό σχέδιο και σαφή στόχο.

Η στήριξη χωρίς ικανοποίηση

Εν κατακλείδι, σύμφωνα με την εκτίμηση της Καθηγήτριας, ένα κυβερνών κόμμα μπορεί να εξακολουθεί να διατηρεί την πολιτική του στήριξη ακόμη και όταν βρίσκεται αντιμέτωπο με έντονη κριτική από σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος.

Η πολιτική του αντοχή δεν προϋποθέτει κατ’ ανάγκην υψηλό βαθμό ικανοποίησης των πολιτών. Μπορεί να στηρίζεται σε ένα επίπεδο συναίνεσης που διαμορφώνεται και από την αίσθηση ότι δεν υπάρχει μια πειστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Ίσως, τελικά, αυτό να αποτελεί ένα από τα κλειδιά για την κατανόηση της σημερινής Τουρκίας: η πολιτική δυσαρέσκεια δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτική αλλαγή. Για να συμβεί αυτό, η δυσαρέσκεια πρέπει να συναντήσει την προσδοκία ότι υπάρχει ένας διαφορετικός δρόμος και, κυρίως, την πεποίθηση ότι ο δρόμος αυτός μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε αλλαγή.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:www.ethnos.gr