WSJ: Το μάθημα της αρχαίας Αθήνας για τις σημερινές υπερδυνάμεις: Ο πόλεμος, τα όρια και η ύβρις

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Να έτσι είναι για τις Μεγάλες Δυνάμεις, όταν πριν ενεργήσουν οι Σχεδιαστές των Επιχειρήσεων πρώτα βρίσκουν τρόπους ΑΠΕΜΠΛΟΚΗΣ και ΟΧΙ ΕΝΑ..

Εδώ ισχύει το « Ου μπλέξεις…»!..

Ο κόσμος μοιάζει να επιστρέφει σε μία εποχή, όπου οι μεγάλες δυνάμεις διεκδικούν σφαίρες επιρροής και επιχειρούν να επιβάλουν τη θέλησή τους στους μικρότερους παίκτες. Ωστόσο, σύμφωνα με μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάλυση της Wall Street Journal, οι εξελίξεις των τελευταίων ετών αποδεικνύουν ότι οι υπερδυνάμεις δεν είναι τόσο παντοδύναμες όσο πιστεύουν.

Οι ισχυροί δεν πετυχαίνουν πάντα τους στόχους τους

Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία υπολογίζοντας ότι θα επιβάλει γρήγορα τη θέλησή της. Τέσσερα και πλέον χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχει επιτύχει τον αρχικό της στόχο, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν αντίπαλο που εξακολουθεί να αντιστέκεται και να πλήττει στόχους βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος.

Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στη Μέση Ανατολή. Παρά τα σοβαρά πλήγματα που έχουν δεχθεί οι στρατιωτικές υποδομές και η ηγεσία του Ιράν από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιχειρήσεις, η Τεχεράνη εξακολουθεί να διατηρεί τον έλεγχο του καθεστώτος της, να επηρεάζει τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ και να διαθέτει τη δυνατότητα πυραυλικών επιθέσεων εναντίον των αντιπάλων της.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:www.naftemporiki.gr