ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΖΥΜΟΥΡΗΣ
Το ούζο δεν πρέπει να το βλέπουμε απλά ως ένα ποτό, που είθισται να συνοδεύει φαγώσιμα, γιατί είναι πολύ περισσότερα. Είναι κατ’ αρχάς μια ιδιαίτερη γαστρονομική τελετουργία που εμπεριέχει άγραφους κανόνες, τους οποίους χρειάζεται να τους θυμίζουμε στις νέες γενιές. Γιατί το σημαντικότερο είναι ότι αποτελεί μια πολύ Ελληνική στιγμή κοινωνικότητας, με κεντρική του αξία το «μοίρασμα», ένα κομβικό στοιχείο της κουλτούρας μας.
Το ενδιαφέρον δε είναι πως το μοίρασμα δεν εξαντλείται στα κεράσματα, τα τσουγκρίσματα και τους μεζέδες, όπως σε πρώτο επίπεδο μοιάζει. Η ουσία του είναι εντέλει οι ιστορίες που θα καταλήξει να διηγηθεί η παρέα γύρω απ’ το τραπέζι και θα φέρουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Κάτι που γίνεται σε παράλληλη δράση με το μοίρασμα των μεζέδων που θα απολαύσει, προκειμένου να μπορεί να σιγοπίνει και ν’ απολαμβάνει ο καθένας το ουζάκι του.
Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:cantina.protothema.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου