Τώρα που που όλη η Βορειοατλαντική Συμμαχία έχει γίνει άνω κάτω επειδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποφάσισε, αυθαίρετα, ότι εχθρικά υποβρύχια πλησιάζουν απειλητικά τη 12η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο και ούτε ένας Τζακ Ράιαν δεν μας σώζει, έχει μείνει ένα αναπάντητο ερώτημα: Τι μπορεί, αλήθεια, να κάνει κάποιος που αποφασίζει να ζήσει μόνιμα στη Γροιλανδία;
Αν είσαι ένας από τους 57.000 κατοίκους της, σίγουρα περιμένεις με λαχτάρα το Nuuk Nordic Culture Festival που διοργανώνεται κάθε Μάιο στην πρωτεύουσα της χώρας, όπου κατοικεί ούτως ή άλλως το 30% του πληθυσμού. Για τέσσερις ημέρες, οι σημαντικότερες εγκαταστάσεις της πόλης, το Μουσείο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, η Κεντρική Βιβλιοθήκη και το πανέμορφο πολιτιστικό κέντρο Katuaq, φιλοξενούν πολλές εικαστικές εκθέσεις, θεατρικά έργα, γαστρονομικές φιέστες, συναυλίες, παρουσιάσεις βιβλίων και την τελευταία ημέρα του φεστιβάλ οι εκδηλώσεις επεκτείνονται: παρελάσεις στους δρόμους, μουσικά σύνολα σε οίκους ευγηρίας, χορευτικές παραστάσεις μέσα σε εμπορικά κέντρα. Οι μισοί από τους καλλιτέχνες είναι ντόπιοι και οι άλλοι μισοί έρχονται από τις σκανδιναβικές χώρες.
Στην άυλη κληρονομιά της UNESCO έχουν ενταχθεί από το 2021 τα δερμάτινα τύμπανα κιλαάτ, ένα όργανο τεσσάρων χιλιάδων ετών, και μαζί με αυτά και ο αντίστοιχος παραδοσιακός χορός των ιθαγενών Ινουίτ.
Εξίσου χαρακτηριστικά είναι τα γλυπτά τούπιλακ, με μια καλλιτεχνική προσέγγιση μεταξύ τίκι και βουντού. Ο «γλύπτης» χρησιμοποιούσε κόκαλα, δέρμα, κέρατα, δόντια και τρίχωμα ζώων και, σύμφωνα με τον μύθο, τοποθετούσε το κατασκεύασμα σε έναν ποταμό, όπου, όταν σκεπαζόταν από βρύα, έπαιρνε ζωή και ο δημιουργός του το έστελνε να βλάψει τον εχθρό του. Οταν άρχισαν οι πρώτοι εξερευνητές να καταφθάνουν στο νησί, οι δεισιδαιμονίες είχαν υποχωρήσει, αλλά τα αγαλματίδια είχαν παραμείνει, και κάπως έτσι τα τούπιλακ έγιναν τα πρώτα σουβενίρ που ακόμα επιλέγουν οι σχεδόν 120.000 τουρίστες που επισκέπτονται κάθε χρόνο τη χώρα (απευθείας πτήσεις μόνον από Δανία και Ισλανδία, για όποιον ενδιαφέρεται).
Μουσική
Υπάρχουν, επίσης, μουσικοί με αγγλικό στίχο – καλύτερη όλων η Νίβι Νίλσεν, που με το συγκρότημά της, τους Deer Children, έχει βγάλει ένα άλμπουμ σε παραγωγή του Τζον Πάρις, συνεργάτη, μεταξύ άλλων, της Πόλι Τζιν Χάρβεϊ.
Νίβι Νίλσεν. «Η ανεξαρτησία της Γροιλανδίας είναι κάτι που δεν έχει πέσει στο τραπέζι ποτέ από τους Δανούς, παρόλο που οι τοπικές φυλές της Αρκτικής το έχουν ζητήσει για όλες τις πρώην αποικίες», αναφέρει.
Τη ρωτήσαμε ποιον θεωρεί τον πιο σημαντικό, αυτή τη στιγμή, καλλιτέχνη στην πατρίδα της: «Ο φωτογράφος Ινούτεκ Στορτς, που σπούδασε στη Νέα Υόρκη και στην Κοπεγχάγη αλλά έχει επιλέξει να ζει στη γενέτειρά του, το Σισιμιούτ. Εχει κάνει εκθέσεις μέχρι και στην Κολομβία, ενώ η Washington Post έγραψε ότι μέσα από τη ζωντάνια των εικόνων του συστήνει στους πάντες ένα μέρος που πρακτικά αγνοούν».
Και ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα των συμπατριωτών της σήμερα; «Μα όλη αυτή η αβεβαιότητα, η αστάθεια. Ολα όσα ξέρουμε και θεωρούμε ότι ρυθμίζουν τις εξελίξεις δεν ισχύουν με την κυβέρνηση Τραμπ – πώς να μην ανησυχείς; Ασφαλώς, η ανεξαρτησία της Γροιλανδίας είναι κάτι που δεν έχει πέσει στο τραπέζι ποτέ από τους Δανούς, παρόλο που οι τοπικές φυλές της Αρκτικής το έχουν ζητήσει για όλες τις πρώην αποικίες».
«Ολα όσα ξέρουμε και θεωρούμε ότι ρυθμίζουν τις εξελίξεις δεν ισχύουν με την κυβέρνηση Τραμπ – πώς να μην ανησυχείς;» λέει στην «Κ» η Νίβι Νίλσεν, τραγουδίστρια των Deer Children.
Ακόμα και αν αποκατασταθεί η ηρεμία στην περιοχή, βέβαια, οι καλλιτέχνες πάλι αντιμετωπίζουν προβλήματα: η εγχώρια σκηνή δεν μπορεί να συντηρήσει κανέναν και η απόσταση και το κόστος ταξιδιού καθιστούν απαγορευτική την επαφή των καλλιτεχνών με το κοινό εκτός Γροιλανδίας. Οι περισσότεροι εύλογα καταλήγουν να ζουν στη Δανία.
Διάσημη εκτός συνόρων είναι και η 42χρονη σχεδιάστρια Μπίμπι Τσέμνιτς. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γροιλανδία αλλά πήγε στη Δανία για σπουδές και δεν επέστρεψε ποτέ, καθώς τα ρούχα της, που συχνά φέρουν μοτίβα που μαρτυρούν την καταγωγή της, έχουν αποδειχθεί περιζήτητα στις Γκαλερί Λαφαγέτ και στη Μόσχα, ενώ πλέον έχει ανοιχτεί και στην ασιατική αγορά.
Η καλλονή των πάγων
Η πιο διάσημη, ωστόσο, όλων είναι η Νουκάκα. Δεκαοκτώ ετών, ανακηρύχθηκε Μις Γροιλανδία και στα παγκόσμια καλλιστεία κατετάγη 19η – η υψηλότερη θέση στην οποία έχει κυματίσει ποτέ η ερυθρόλευκη σημαία της χώρας της. Στη συνέχεια δοκίμασε την τύχη της στο τραγούδι και στην υποκριτική και κράτησε το ηθικό του έθνους ψηλά όταν παντρεύτηκε τον Δανό ηθοποιό Νικολάι Κόστερ-Βαλντάου, γνωστό στους πάντες από τον ρόλο του Τζέιμι Λάνιστερ στην τηλεοπτική σειρά «Game of Thrones».
Δεν θα ήταν, εντούτοις, υπερβολή αν λέγαμε ότι στη χώρα που το πιο δημοφιλές φαγητό είναι το σουασάτ, μια σούπα φώκιας, φάλαινας ή ταράνδου (ό,τι είναι εύκαιρο), αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο είναι τα αρκτικά τοπία.
Για πρακτικούς λόγους, ελάχιστοι κινηματογραφιστές έχουν επιχειρήσει να κάνουν γυρίσματα εκεί. Πιο αξιοσημείωτη εξαίρεση, η ταινία «The Secret Life of Walter Mitty» (2013) – ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Μπεν Στίλερ φθάνει μέχρι το φιόρδ του Ιλούλισατ.
Ο Τιερί Μιγκλέρ
Το 1987 ο Γάλλος σχεδιαστής Τιερί Μιγκλέρ οργάνωσε μία από τις πιο ριψοκίνδυνες φωτογραφίσεις μόδας στους πάγους ενός κόλπου με το όνομα… Ντίσκο – δεν έχουμε μάθει, βέβαια, αν το μοντέλο Ανα Μπέιλ από τις Φιλιππίνες και ο μυώδης Τομ Λαστ, που την κρατούσε γυμνός, υπέφεραν έπειτα από κρυοπαγήματα!


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου