Πώς βρέθηκαν αντιμέτωποι Τουρκία και Ισραήλ;

Γράφει η Μαρία Δεδούση

Aπό πολλούς διεθνείς αναλυτές το ρήγμα ανάμεσα στο Τελ Αβίβ και την Άγκυρα χαρακτηρίζεται ως το «νέο πεδίο σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή». Μια Ασύγκρουση που αρκετοί φοβούνται ότι «είναι ανα πόφευκτο» να οδηγήσει σε πόλεμα. Ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον Γιαχίελ Λάιτερ είπε στην «Jerusalem Poste ότι το Τελ Αβίβ «δεν θέλει να αποκτήσει η Τουρκία F-35», κά τι που δείχνει ότι η προοπτική ανοιχτής σύγκρουσης δεν είναι απλό σενάριο. Πώς έφτασαν τα πράγματα έως εδώ όμως και τι σημαίνει αυτό για εμάς,

Γιατί τσακώνονται αυτοί οι δύο

Για διάφορους λόγους, που όλοι συγκλίνουν σε έναν τον έλεγχο της ευρύτερης «γειτονιάς» και τις ανταγωνιστικές τους φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία δεν έχει κρύ ψει ποτέ την πρόθεσή της να παίξει ηγετικό ρόλο στη Μέση Ανατολή ως μουσουλμανική υπερδύναμη. Σε αυτό το πλαίσιο έχει εκφράσει πολιτική και ενίοτε υλική στήριξη προς τη Χαι μας. Επίσης, διαφωνούν για τα ενεργειακά, δηλαδή τις ΑΟΖ και τον έλεγχο των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου

Διεκδικούν και τη Συρία:

Η Συρία έχει την κακή τύχη να βρίσκεται ανάμεσά τους. Η Τουρκία τη βλέπει ως ευκαιρία για να περιορίσει τους Κούρ δους και να ελέγξει τις προσφυγικές ροές. Η Συρία είναι πα ραδοσιακά εχθρική προς το Ισραήλ αλλά και καχύποπτη προς την Άγκυρα. Το Ισραήλ ενδιαφέρεται για την ασφάλειά του, θέλει να περιορίσει την παρουσία του Ιράν και των συμμάχων του στη Συρία και να ελέγξει τα Υψίπεδα του Γκολάν. Συνεπεία όλων αυτών, αμφότεροι ρίχνουν πού και πού καμιά βόμβα για να μη χαλαρώνουν οι Σύριοι.

Μιλάμε για διαμάχη Τουρκίας - Ισραήλ ή Ερντογάν - Νετανιάχου,

Και τα δύο. Οι δύο ηγέτες, με τρομερά προβλήματα στο εσωτερικό των χωρών τους, είναι δεδομένο ότι αξιοποιούν τις εξωτερικές εντάσεις, καθώς στην πολιτική η δημιουργία «εξωτερικού αντιπάλου» συσπειρώνει το ακροατήριο. Το έχουν ξανακάνει εξάλλου. Παρ' όλα αυτά, η τουρκοίσραηλι νη ένταση στηρίζεται σε πραγματικές γεωπολιτικές διαφο ρές Γάζα, Ανατολική Μεσόγειος, ρόλος των ΗΠΑ, περιφερειακές συμμαχίες.

Όταν λέμε «ρόλος των ΗΠΑ».

Οι ΗΠΑ κάνουν αυτό που κάνουν πάντα. Την τροχονόμο και τον μπαμπούλα. Ο ρόλος τους, εν προκειμένω, έχει τρεις διαστάσεις να διατηρήσουν την πολύ δύσκολη ισορροπία ανάμεσα σε Τελ Αβίβ και Άγκυρα να συνεχίσουν να χρησιμο ποιούν τις δύο χώρες ως αντίβαρο στο Ιράν και να παραμεί νουν πιστές στον στρατηγικό πραγματισμό που τους επιβάλ λει να ανέχονται τον Ερντογάν προκειμένου να μη φύγει προς Ρωσία ή Κίνα. Για αυτό η Τουρκία παίζει σε πολλά ταμπλό, χω ρίς να φοβάται μην τη μαλώσει η Δύση,

Εμείς με ποιον είμαστε;

Με το Ισραήλ, φυσικά,

Και γιατί μας νοιάζουν όλα αυτά;

Αρχικά μας νοιάζουν διότι γίνονται στη γειτονιά μας. Δεύ τερον, η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο και οι στρατηγικές συμμαχίες της Τουρκίας επηρεάζουν την ελληνική ασφάλεια, ιδιαίτερα στα θαλάσσια σύνορα και στα ενεργειακά σχέδια, καθώς η Τουρκία βλέπει τον αγωγό EastMed - θα μεταφέρει αέριο από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου (κυρίως Ισραήλ και Κύπρο) μέσω της Ελλάδας προς την Ευρώπη ως προσπάθεια «περικύκλωσής» της.

Να κλείσω Αράχοβα για Χριστούγεννα ή θα γίνει πόλεμος:

Να κλείσεις έχουν δουλειές αυτοί, δεν θα κάνουν πόλεμο αύριο. Αράχοβα ε; Μετά μη μου γκρινιάζεις για το ρεύμα όμως..

Πηγή Εφημερίδα Political