Τα ελληνοαλβανικά σύνορα και η χάραξή τους (1912-1925)

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Όταν αγνοούν τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, για να παραχωρήσουν τους Αλβανούς του Κοσόβου στη Σερβία αρκεί να γίνει Αλβανικό κράτος..

Και έγιναν «γης μαδιάμ», όλα τα Βαλκάνια, για να γίνει κρατική οντότητα το Κόσοβο, το τεχνητό κράτος των Σκοπίων των 2 εκατομμυρίων με 35% Αλβανούς και η Ελληνική Βόρειος Ήπειρος σκλαβωμένη..

Χάρτης του αλβανικού Υπουργείου Άμυνας δείχνει «αλβανικά» Ιωάννινα, Πρέβεζα και Κέρκυρα

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ανιστόρητες γελοίες αλυτρωτικές βλέψεις των Αλβανών αποτελούν επίσημη πολιτική της χώρας

Σοβαρά ερωτήματα προκαλεί η δημοσίευση άρθρου στο επίσημο περιοδικό του Υπουργείου Άμυνας της Αλβανίας (Gazeta “Ushtria”), με αφορμή τα 147 χρόνια από το Συνέδριο του Βερολίνου. Συγκεκριμένα, το άρθρο συνοδεύεται από χάρτη που παρουσιάζει εκτεταμένα ελληνικά εδάφη ως “ιστορικές αλβανικές περιοχές”, με αναγραφή ονομάτων και εκτάσεων σε τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Διαβάστε σχετικό άρθρο στην ιστοσελίδα:newsbomb.gr

Η ελληνοαλβανική μεθόριος – Η διαμόρφωση των συνόρων Ελλάδας-Αλβανίας από το 1912 ως το 1925

Η μεθοριακή χάραξη δεν βασίστηκε σε εθνολογικά ή γλωσσικά κριτήρια, αλλά κυρίως σε γεωπολιτικές ισορροπίες. Για να είναι βιώσιμο το νεοσύστατο αλβανικό κράτος, έπρεπε να περιλάβει εντός των συνόρων του ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Ηπείρου, το οποίο η Αλβανία αποκαλούσε «Νότια Αλβανία». Σύμφωνα με την ιταλική και την αυστροουγγρική αντίληψη, ένα βιώσιμο αλβανικό κράτος θα αποτελούσε ανασχετικό παράγοντα κατά της σλαβικής επέκτασης στα Βαλκάνια. Και καθώς η αλβανόφωνη περιοχή του Κοσόβου δόθηκε στη Σερβία, γινόταν αδύνατη οποιαδήποτε εδαφική αξίωση προς την Αλβανία από ελληνικής πλευράς.

Η Ελλάδα εμφανίστηκε, και ήταν, αδικημένη, δεν σταμάτησε να έχει εδαφικές διεκδικήσεις απέναντι στην Αλβανία. Η Αλβανία από την άλλη πλευρά, επαναπαύθηκε αρχικά, αλλά στη συνέχεια προέβαλε εδαφικές αξιώσεις στην περιοχή της Θεσπρωτίας (Τσαμουριά), καθοδηγούμενη και βοηθούμενη κυρίως από την Ιταλία. Έτσι η Ήπειρος, ενιαία και αδιάσπαστη επί τουρκοκρατίας, έγινε μήλον της έριδος μεταξύ των δύο χωρών.

Επίλογος

Τα σημερινά ελληνοαλβανικά σύνορα ορίστηκαν στο σύνολό τους με τη συμφωνία της 9ης Νοεμβρίου 1921, η οποία περιγράφεται λεπτομερώς στο «Πρωτόκολλον» Διαχαράξεως Ελληνοαλβανικής Μεθορίου Φλωρεντίας», της 27ης Ιανουαρίου 1925. Η μεθόριος από τον όρμο της Φτελιάς μέχρι το όρος Μπανταρός προσδιορίστηκε από τη διεθνή επιτροπή για τη ρύθμιση των συνόρων το 1913, ενώ το υπόλοιπο τμήμα που έμεινε εκκρεμές, μέχρι τη λίμνη των Πρεσπών καθορίστηκε από την Πρεσβευτική Διάσκεψη της 27ης Ιουλίου 1923.

Η συγκεκριμένη μεθοριακή σύμβαση, του 1925, είναι η μοναδική που έχει υπογραφτεί. Η Αλβανία ζητούσε (και ζητά) μία επικαιροποιημένη σύμβαση έτσι ώστε να καταργηθεί, έμμεσα, και ο νόμος περί «εμπολέμου» που ισχύει από το 1940 και δεν έχει καταργηθεί, καθώς αν και η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου το ήρε το 1987, αυτό δεν επικυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή ή με έκδοση Προεδρικού Διατάγματος.

Πηγές: Σταύρος Γ. Ντάγιος, «Η ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ», στα ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ, ΤΟΜΟΣ Η’ ΙΩΑΝΝΙΝΑ 2021.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:protothema.gr