Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:
Ο «Εθνάρχης» Βενιζέλος ως διαπραγματευτής από το Παρίσι ζήτησε από την κυβέρνηση της χώρας την άνευ όρων παράδοση της Ανατολικής Θράκης χωρίς να υπάρχει ένας Τούρκος στρατιώτης…
Την επόμενη μέρα ο Μαζαράκης έλαβε νέες οδηγίες από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία τον εξουσιοδότησε να υπογράψει το σχέδιο της ανακωχής με ορισμένες επιφυλάξεις, καθώς είχε ακολουθήσει και τηλεγράφημα του Ελευθερίου Βενιζέλου από το Παρίσι, ο οποίος είχε αναλάβει την εκπροσώπηση του επαναστατικού καθεστώτος στο εξωτερικό, αναφέροντας ότι η ελληνική αντιπροσωπεία θα μπορούσε να δεχθεί την εκκένωση της Ανατολικής Θράκης, αλλά μόνο μέχρι τη συνοριακή γραμμή μεταξύ Τουρκίας και Βουλγαρίας, η οποία είχε καθοριστεί το 1915.
Στις 4 Οκτωβρίου 1919, ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει για δεύτερη φορά την Ξάνθη, η οποία ενσωματώνεται οριστικά πλέον στον εθνικό κορμό.
Τα επακόλουθα της Απελευθέρωσης της Ξάνθης
Με ορμητήριο την Αλεξανδρούπολη, ο ελληνικός στρατός προήλασε στην Ανατολική Θράκη, κατέλαβε την Αδριανούπολη και έφθασε ως την Τσατάλτζα στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, ενώ την ίδια ώρα ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις πολεμούσαν στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Η Συνθήκη τών Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) επικύρωσε την ελληνική κατοχή σχεδόν ολόκληρης της Θράκης, η οποία ονομάστηκε Γενική Διοίκηση με έξι νομούς: Αδριανούπολης, Καλλίπολης, Ραιδεστού, Σαράντα Εκκλησιών, Έβρου και Ροδόπης.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, όμως, και με την Ανακωχή των Μουδανιών (11 Οκτωβρίου 1922), ο ελληνικός στρατός θα αναγκαστεί να αποχωρήσει από την Ανατολική Θράκη, η οποία θα περιέλθει έκτοτε στην Τουρκία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου