ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ
του Βασίλη Λάμπογλου*
Όχι καιρό πριν- 2, 3 παππούδεs πίσω-, λέγεται για ένα τόπο πως έτρωγαν άλογα, σκυλιά, γάτες και ποντίκια για να επιβιώσουν. Λέγεται πως τα βόλια και οι οβίδες που χάλασε ο Κιουταχήs για να πάρει την Πόλη μπορούσαν να καλύψουν την γη ολάκερη τρεις φορές, μα πάλι η πόλη δεν έπεφτε.
Λέγεται πως οι Τουρκαλβανοι έπιαναν κουβέντα με τη φρουρά ...
«Ε ωρε καταραμένοι, δεν γροικάμε πια τα γαϊδούρια σας. Τα φάγατε κι αυτά; Κοντά σιμά είναι ο χαμός σας».
«Κοπιαστε να σας σφαξουμε κι εσάς. Εμείς πεινάμε και Τούρκους τρώμε με χαρά» '...απαντούσαν στην ντάπια οι σκαρφαλωμένοι.
Και λέγεται πως τις νύχτες οι γυναίκες τραγουδούσαν τραγούδια θάρρους για τους άντρες τους στα τείχη. Λέγεται πωs κάθε μέρα πεθαίναν απο 150. Και πωs μέσα στην Πόλη είχαν απομείνει 11.000 περίπου και εμπόλεμοι ήταν οι 3.500.
Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:to-dialeimma2.blogpost.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου