Η βρετανική προσφορά εκχώρησης της Κύπρου το 1915: Μια χαμένη ευκαιρία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Μετά 90 χρόνια το 37% της Κύπρου είναι από το 1974 υπό Τουρκική κατοχή και η αιτία διαχρονικά είναι ΜΙΑ, η ΔΙΧΟΝΟΙΑ που οδηγεί σε μειοδοσία και προδοσία…

Στις 17 Οκτωβρίου 1915, ο Βρετανός πρέσβης στην Αθήνα, Sir Francis Elliot, μετέφερε επίσημα στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη την πρόθεση του Λονδίνου να προσφέρει την Κύπρο στην Ελλάδα. Σαφώς, η βρετανική προσφορά δεν ήταν άνευ όρων και προέβλεπε ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να εγκαταλείψει την ουδετερότητα και να εξέλθει ενεργά στον πόλεμο υπέρ της Αντάντ, παρέχοντας στρατιωτική συνδρομή στη Σερβία, η οποία ήδη δεχόταν την πίεση των αυστριακών και βουλγαρικών στρατευμάτων.

Η πρόταση αυτή, που εδράζονταν σε στρατηγικά κίνητρα της Μεγάλης Βρετανίας, είχε σαφή γεωπολιτική στόχευση: Η Αντάντ επιζητούσε τον έλεγχο των Βαλκανίων και την εξασφάλιση του νοτίου μετώπου της Σερβίας, ενώ η παραχώρηση της Κύπρου θα αποτελούσε ένα ισχυρό δέλεαρ για την Αθήνα, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς, το διαχρονικό αίτημα των Ελλήνων για Ένωση του νησιού με τη μητέρα πατρίδα.

Η παραχώρηση της Κύπρου είχε σκοπό να εξασφαλίσει ελληνική στρατιωτική υποστήριξη, ιδίως στο μακεδονικό μέτωπο και στη διάσωση της Σερβίας. Επιπλέον, η Βρετανία επεδίωκε να ενισχύσει τη ναυτική της παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο και να προλάβει τυχόν γερμανική ή βουλγαρική διείσδυση στο Αιγαίο. Η πρόταση του 1915, συνεπώς, εντασσόταν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ιμπεριαλιστικών και γεωστρατηγικών υπολογισμών.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:offlinepost.gr