Οχι, δεν «αγοράζουμε» Ελληνες, τους… χαρίζουμε αλλού!

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Το Ισραήλ έχει πόλεμο από το 1948 που ιδρύθηκε, αλλά έπεισε τους απανταχού Ισραηλίτες να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι που είναι εκτός αποτελούν την ασπίδα.

Ήδη ο δείκτης γονιμότητας είναι στο 2,9 ενώ της Ελλάδος στο 1,3 και παρά τον πόλεμο τα δύο τελευταία έτη εναντίον της Χαμάς οι γεννήσεις αυξήθηκαν 10%!..

Όλα είναι θέμα και βούλησης, αλλά και προβολή των αξιών και δη της οικογένειας και ΟΧΙ με το στανιό προβολή της Woke ατζέντας..,

Στο μεταξύ, η έξοδος συνεχίζεται

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι ότι θέλει να «αγοράσει» Έλληνες. Είναι ότι χαρίζει αλλού, ενίοτε τους καλύτερους. Όχι μόνο επειδή μέρος του σχετικά νέου πληθυσμού που έχει δεξιότητες εξακολουθεί να φεύγει στο εξωτερικό, αναζητώντας καλύτερες απολαβές, συνθήκες διαβίωσης και περισσότερη αξιοκρατία. Εκείνοι φεύγουν λιγότερο ή περισσότερο υποχρεωτικά.

Όμως την ίδια πορεία υποθάλπουν οι ελληνικές «ελίτ» και οι παραφυάδες τους. Είναι πια κοινό μυστικό ότι η πορεία των παιδιών τους είναι από το καλό ιδιωτικό, στο ξένο πανεπιστήμιο και μετά στο εξωτερικό, έως και μόνιμα, ωσάν το «εξωτερικό» να είναι η γη της Επαγγελίας.

Όμως και στον άλλο πυλώνα, των αξιών, που είναι εξίσου σημαντικός καθώς διαμορφώνει πεποιθήσεις, πρότυπα και στάσεις ζωής, δεν γίνεται καμία συστηματική προσπάθεια για την ανάδειξη της αξίας της οικογένειας και της μητρότητας. Δεν είναι, φαίνεται, αρκετά «φιλελεύθερο» αυτό ή αρκετά προσοδοφόρο.

Ίσως πάλι για κάποιους «μυαλοπώληδες» της εποχής, το πρόβλημα να ξεκινά από την ενδόμυχη υποτίμηση της ελληνικής ταυτότητας, που όπως όλες οι εθνικές ταυτότητες, έχει τα καλά και τα στραβά της. Κάποιοι θέλουν να αισθάνονται απλώς «πολίτες του κόσμου», κάποιοι θα δήλωναν πιο περήφανα «Ευρωπαίοι».

Πολλές χώρες της Ευρώπης μέχρι στιγμής αποτυγχάνουν στις πολιτικές τους για αύξηση των γεννήσεων. Σχεδόν όλες. Αυτό είναι γεγονός. Υπάρχει όμως και το Ισραήλ, που αποτελεί το αντίθετο φωτεινό παράδειγμα, όντας η μόνη χώρα της «Δύσης» που έχει καταφέρει να ξεφεύγει από την παγίδα του δημογραφικού. Συγκεκριμένα ο δείκτης γονιμότητας στο Ισραήλ κινείται στο 2,9 (γεννήσεις ανά γυναίκα), όταν το διεθνές αποδεκτό επίπεδο αναπλήρωσης βρίσκεται στο 2,1 και η Ελλάδα μόλις στο 1,3.

Το γειτονικό Ισραήλ βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ ενώ οι γεννήσεις ανά θρήσκευμα στο έδαφός του είναι στο 3,06 για τις εβραίες γυναίκες και στο 2,75 για τις μουσουλμάνες. Kόντρα στις προσδοκίες, η πολεμική κατάσταση που επικρατεί εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, δείχνει να επηρέασε συγκυριακά και μόνο τις γεννήσεις, με τη μεγάλη επιστράτευση εφέδρων, καθώς προς το τέλος του 2024 σημειώθηκε έκρηξη γεννήσεων, με αύξηση της τάξεως του 10%.

Ίσως έρχεται η ώρα να καταλάβουν, τουλάχιστον οι τελευταίοι, ότι η (καθ’ υπερβολήν) «πιο ωραία χώρα του κόσμου» δεν πρόκειται να αντέξει πολύ με τόσο μικρά ποσοστά γεννήσεων και τόσο σημαντική έξοδο των νέων προς το εξωτερικό.

Πολλά πρέπει να αλλάξουν, όχι μόνο στο οικονομικό αλλά και στο αξιακό υπόβαθρο στο οποίο κινούμαστε, πριν «χαθεί εντελώς η μπάλα».

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:euro2day.gr