Του Βλάση Αγτζίδη (Ελλοπία, τ. 7, Φθινόπωρο 1991)
Την περίοδο που ο ελληνισμός προσπαθεί να απελευθερώσει τους αλύτρωτους Έλληνες της Ανατολής, το ελλαδικό κομμουνιστικό κίνημα[1] κυριαρχείται από απόψεις κοσμοπολίτικες και ουτοπικές επαναστατικές. Τα ελληνόφωνα μέλη του προέρχονται βασικά από την Παλαιά Ελλάδα[2]. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που αδυνατούν να συλλάβουν το πώς εκφράζεται το κοινωνικό πρόβλημα στην Ανατολή. Την ίδια περίοδο ο μεγάλος Έλληνας μαρξιστής διανοητής Γ. Σκληρός συντάσσεται με τη βενιζελική προσπάθεια απελευθέρωσης των αλύτρωτων. Η ποντιακή καταγωγή του Γ. Σκληρού του δίνει την αναγκαία βιωματική εμπειρία για την κατανόηση του κοινωνικού προβλήματος της Ανατολής. Τη σύγκρουση δηλαδή των ριζοσπαστικών αστικοδημοκρατικών κινημάτων των υπόδουλων λαών με το τουρκικό στρατιωτικο- φεουδαρχικό σύστημα.
Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:adiotos.wordpress.com
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου