Το «θανατηφόρο δίλημμα» του Ζελένσκι και το λάθος της Ρωσίας

 Εφημερίδα «Τζουμχουριέτ» της 22 Μαρτίου 2022

   Orhan Bursalı obursali

Στρατηγός Φράγκος Φ.: Αντί σχολίου παρατίθεται η κάτωθι παράγραφος του άρθρου..

Κανείς δεν θέλει να είναι στη θέση του Ουκρανού ηγέτη. Μέσα σε ένα «θανατηφόρο δίλημμα», έμεινε με υποσχέσεις «θα σε πάρω στο ΝΑΤΟ» και έμεινε μόνος μπροστά στη Ρωσική εισβολή. Οι προσπάθειές του να βάλει με κάποιο τρόπο το ΝΑΤΟ να συμμετάσχει στον πόλεμο, δεν είχαν αντίκρισμα.

Πιστεύουν ότι εάν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη εμπλακούν με κάποιο τρόπο στον πόλεμο, θα βρεθούν άμεσα στο ενδεχόμενο πολέμου με τη Ρωσία, που θα οδηγήσει σε αλυσιδωτές εξελίξεις, που κυμαίνονται από περιφερειακό πόλεμο σε ηπειρωτικό πόλεμο, σταδιακά στον παγκόσμιο πόλεμο, ακόμη και στον πυρηνικό πόλεμο. Όλοι
έχουν την ίδια άποψη.

Το κεφάλαιο, είναι έτοιμο για πόλεμο?

Θα είναι το τέλος του κόσμου. Η ευημερία, τα κέρδη και ο πλούτος των ΗΠΑ και της Ευρώπης πάνε στράφι. Ο κόσμος πέφτει σε μεγάλη καταστροφή και φτώχεια. Ποιος ξέρει τι θα βγει από αυτό το μεγάλο χάος...

Δεν αιωρείται η σκέψη του καπιταλισμού και του κεφαλαίου: «Είμαστε κολλημένοι, είμαστε πεθαμένοι, τελειώσαμε, δεν μπορούμε να κερδίσουμε χρήματα, δεν μπορούμε να ανανεωθούμε, δεν υπάρχει άλλο μέρος για εκμετάλλευση, η Κίνα ούτως ή άλλως μας καταπίνει, δεν υπάρχει άλλος τρόπος, αυτός ο κόσμος πρέπει να χρεοκοπήσει, ίσως ξαναγεννηθούμε από τις στάχτες μας σε έναν μεγάλο πόλεμο...»

Αυτή η ιδέα της καταστροφής είναι ένα θεωρητικό πρότυπο συμπεριφοράς που απευθύνεται στον καπιταλισμό - ιμπεριαλισμό. Στέκεται στο καλάθι των ορθοδόξων μαρξιστών. Όμως η ιστορική διαδικασία μπορεί να εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Νομίζω ότι ο καπιταλισμός και η ανάπτυξη του πολιτισμού, δεν μπορούν να εξηγηθούν με την «ντετερμινιστική» άποψη των μαρξιστών, ότι μπορεί να υπάρχουν πολλές μορφές και τρόποι ανανέωσης, το λέει η ιστορία προς το παρόν.

Ο παγκόσμιος πόλεμος όμως σίγουρα δεν αποκλείεται

Το σημερινό σύστημα μπορεί να αφεθεί στην αγκαλιά του ποταμού εξέλιξης χωρίς μεγάλο πόλεμο, η ηγεμονία μπορεί να αλλάξει τόπο - κέντρο - περιοχή - όνομα. Το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα όμως, δεν θα εγκαταλείψει τόσο εύκολα τη θέση του: «θα κάνω πόλεμο».

Στα επόμενα 10 - 20 χρόνια θα λυθούν οι κόμποι.

Θα ήθελα να δω πώς θα λυθούν, ώστε να ολοκληρωθεί αυτό το κομμάτι της συγγραφής της Μεγάλης Ιστορίας στη δική μου προσωπική ιστορία!!!

Η αδυναμία ανάγνωσης της ιστορίας

Με άλλα λόγια, ο Ζελένσκι δεν μπορούσε να παρασύρει τη Δύση στον πόλεμο, επειδή ήταν πολύ αδύναμος για να διαβάσει την ιστορία. Αν (είχαν) αυτές οι προσπάθειες, που συνεχίζονται ακόμη, απέδιδαν ως πολύ, πολύ μικρή πιθανότητα, θα είχε γράψει το όνομά του στη μεγαλύτερη σελίδα της ιστορίας ως το πρόσωπο που τράβηξε τη σκανδάλη του Γ΄ Παγκοσμίου πολέμου. Αλλά το σύστημα/δύναμη που οδηγεί τον κόσμο, δεν είναι ακόμη έτοιμο γι’ αυτό. Ο Ζελένσκι έκανε λάθος στο timing!

Αυτές οι δυνάμεις δεν μπορούν καν να εφαρμόσουν σωστά το εμπάργκο που κήρυξαν εναντίον της Ρωσίας. Γιατί ανησυχούν για τα χρήματά τους.

Η Δύση έχει 122 δισ. δολάρια/ευρώ απαιτήσεις από τη Ρωσία. Όταν η Ρωσία πλήρωσε πρόσφατα περίπου 130 εκατομμύρια δολάρια/ευρώ για τους τόκους εισπρακτέους των Δυτικών, τα αμερικανικά χρηματιστήρια έκραξαν. Το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί μέσω μιας «πόρτας». Ήδη η Γερμανία και ορισμένες χώρες δεν έχουν αφαιρέσει μια μεγάλη ρωσική τράπεζα από το SWIFT. Συνεχίζουν να πληρώνουν τεράστια χρηματικά ποσά για Ρωσικό αέριο και πετρέλαιο.

Ο δεσποτισμός της Ρωσίας

Στο προηγούμενο άρθρο μου, κατηγόρησα τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και αυτούς που κυβερνούν την Ευρώπη για «πολεμική σύμπραξη», επειδή δεν μπορούσαν να ακούσουν τη Ρωσία και να εξασφαλίσουν μια μακροπρόθεσμη ειρήνη και σταθερότητα και επέλεξαν να πολεμήσουν τη Ρωσία διαμέσου της Ουκρανίας, κάτι που θα το έκανε αυτόν τον πόλεμο περιττό.

Αλλά και η Ρωσία θα μπορούσε επίσης να αναλάβει δράση για την επίτευξη αυτής της μεγάλης ειρήνης. Ναι, «Μην πας την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ» κ.λπ. έκανε αυτές τις προειδοποιήσεις της. Αυτό όμως ήταν ανεπαρκές.

Δεν έκανε το εξής: «Αφήστε τις ‘στρατηγικές μέτρων ασφαλείας’ των μεγάλων δυνάμεων να καθορίσουν το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης. Αυτή η ήπειρος δεν μπορεί να ανεχθεί άλλες εντάσεις, συγκρούσεις και πολέμους. Αυτό θα προκαλέσει μεγάλες απώλειες σε όλους εμάς και στον κόσμο. Ας μιλήσουμε για μια συμφωνία, που δεν θα θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια κανενός και δεν θα χρειάζεται μέτρα ασφαλείας...»

Θα μπορούσε λοιπόν να υπερασπιστεί την ειρήνη, δεν το έκανε. Αντίθετα, επιχείρησε μια de facto εισβολή στην Ουκρανία.

Αναμφίβολα, αυτή η εισβολή είναι προϊόν του δεσποτισμού της Ρωσίας και δεν υπάρχει άμυνα.

Οι ΗΠΑ ασκούν τον δεσποτισμό και την ηγεμονία τους με το πρόσχημα της «δημοκρατίας» (και από αυτή την άποψη επιστρατεύουν πολλούς υποστηρικτές!) Η Ρωσία, από την άλλη, κάνει πράξη τον δεσποτισμό της Ανατολής.

***

Είπα ότι κανείς δεν θα ήθελε να είναι στη θέση του Ζελένσκι. Νιώθω τελείως τον πόνο που ένιωσε για την εισβολή στην Ουκρανία. Η ζωή των ανθρώπων μιας χώρας ανατρέπεται, διαλύεται, αναγκάζεται να μεταναστεύσει, διώκεται, γυναίκες... Παιδιά...

Ένας ακόμα ηγέτης μιας κατεχόμενης χώρας. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει ποτέ να συμβεί σε καμία χώρα.