Το αξεπέραστο ελληνικό Πάσχα

Με σέρνουν οι αναμνήσεις.

Οι θύμησες. Τα βιώματα. Οι γεύσεις. Οι μελωδίες. Οι άνθρωποί μου.

Το Πάσχα μας. Το αξεπέραστο, ασύγκριτο, ελληνικό Πάσχα.

Και είναι αυτό που λέει ο Σεφέρης:

«Η υψηλότερη μορφή της άνοιξης που ξέρω: μια ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα»

Όλα τα Πάσχα που έζησα, περνάνε σαν ταινία από μπροστά μου. Νωπή ανάμνηση που δεν λέει να ξεθωριάσει.

Και ανακατεύονται οι μνήμες μου, με το σήμερα στο ιδιότυπο κράμα του μυαλού… Και βλέπω ότι πουθενά αλλού το Πάσχα δεν έχει αυτή την βαρύτητα, αυτό το εκτόπισμα, αυτό το ειδικό βάρος.

Πουθενά αλλού δεν έχει αυτό το λόγο ύπαρξης.