Θλίψη

 Πριν πάθουμε κατάθλιψη και με τα επόμενα τεστ της PISA

θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η υστέρηση δεν πέφτει από τον ουρανό. Προκύπτει για συγκεκριμένους λόγους. Τους οποίους ή θα αντιμετωπίσουμε κατάφατσα ή θα γινόμαστε όλο και χειρότεροι

Στήλη Εμπιστευτικά ΤΟΥ Ι.Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Πηγή Εφημερίδα Τα ΝΕΑ 

ΠΑΤΩΣΑΝ οι έλληνες μαθητές στα τελευταία τεστ της PISA αλλά σιγά την είδηση. Ποιος έπεσε από τα σύννεφα:

ΠΤΩΣΗ στα μαθηματικά. Πτώση στις φυσικές επιστήμες. Και πανωλεθρία, που αλλού; Στην κατανόηση κειμένου.

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, οι μαθητές μας δεν καταλαβαίνουν αυτό που διαβάζουν!

ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΕΣΤ μιλάμε για απλά και μάλλον καθημερινά κείμενα. Ούτε Καρτέσιο τους ζητούν να κατανοήσουν, ούτε Μπουρντιέ.

Η ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ είναι η παραδοσιακή. Πως «τι να κάνουμε; Αυτή τη στάνη έχουμε, αυτό το γάλα βγάζει».

ΑΛΛΩΣΤΕ ούτε οι γονείς των παιδιών έχουν ιδιαίτερες επιδόσεις στην ανάγνωση, ενώ για την κατανόηση όσων διαβάζουν, άσ' το καλύτερα.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ δηλαδή πόσες εφημερίδες ή βιβλία καταναλώνει ένα μέσο ελληνικό σπίτι. Κι αν δεν διαβάζουν οι μεγάλοι, πού θα μάθει να διαβάζει το παιδί;

Η ΑΛΛΗ ΕΞΗΓΗΣΗ είναι πιο γενική. Προ ολίγων εβδομάδων, ένας πρώην πρωθυπουργός δικαιολογήθηκε για τα μέτρια αγγλικά του λέγοντας ότι τα έμαθε στα «φροντιστήρια της γειτονιάς».

ΚΑΙ ΟΧΙ σε «αγγλικά κι αμερικανικά κολέγια».

ΑΚΟΜΗ κι αν έτσι είναι, δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να τα βελτιώσει στη συνέχεια όταν έφυγε πια από τέτοια φροντιστήρια.

ΦΥΣΙΚΑ η βελτίωση χρειαζόταν χρόνο, κόπο και προσπάθεια.

ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ η ουσία της υπόθεσης. Η εκπαίδευση έχει ανάγκη να την αγαπήσεις. Για να της αφιερώσεις προσπάθεια.

ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ χρειάζεται να συνειδητοποιήσεις ότι δεν θα πάρεις τίποτα για το οποίο δεν θα προσπαθήσεις.

ΑΛΛΑ αυτό από το οποίο πάσχει το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ότι έχει ατροφήσει η «κουλτούρα της προσπάθειας» κι έχει κυρι αρχήσει ένα δικαίωμα «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Ένας συνδικαλισμός της ευκολίας.

ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. Έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η επίδοση και η διάκριση είναι περίπου ελιτίστικο προνόμιο.

ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ που γίνεται εναντίον των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Λες και δεν αποτελεί δικαίωμα του καθενός να διαλέξει πού θα σπουδάσει ανάλογα με το μυαλό και την τσέπη του.

ΘΥΜΑΜΑΙ την κατακραυγή που είχε προκαλέσει προ ετών μια αναφορά στην «αριστεία». Αν όμως δεν θέλουμε να είμαστε άριστοι κι αν δεν πασχίζουμε να αριστεύσουν ακόμη κι εκείνοι που υστερούν, τότε τι θέλουμε;

ΑΡΑΛΙΚΙ, γκομενιλίκι και αμπελοφιλοσοφία; Δεν σε πάνε μακριά.

ΠΡΙΝ ΛΟΙΠΟΝ πάθουμε κατάθλιψη και με τα επόμενα τεστ της PISA θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η υστέρηση δεν πέφτει από τον ουρανό. Προ κύπτει για συγκεκριμένους λόγους και σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον.

ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ή θα αντιμετωπίσουμε κατάφατσα ή θα γινόμαστε όλο και χειρότεροι.