«Αρκεί να κλείσω τα μάτια μου, για να δω πεντακάθαρα μπροστά μου την κουζίνα της γιαγιάς μου της Ελένης, ακριβώς όπως ήταν, όταν ήμουν παιδί. Μεγάλωσα στην κουζίνα της. Μου είχε ένα χαμηλό σκαμνάκι, πάνω στο οποίο στεκόμουν, για να φτάνω να βλέπω πώς μαγειρεύει και φτιάχνει τα γλυκά της. Είχα το δικό μου καθαρό μαντήλι και ποδιά, όπως εκείνη είχε τα δικά της. Κι όταν έφτιαχνε το ρυζόγαλό της, που δεν έμοιαζε με κανένα άλλο, την παρακαλούσα να με αφήσει να ανακατέψω το μίγμα, “δώσε μου γιαγιά για λίγο την κουτάλα!”, αλλά εκείνη δεν με άφηνε, παρά μόνο από ένα σημείο και μετά, γιατί η τέχνη του ανακατέματος κάνει μεγάλη διαφορά»: Η Ελένη Καραντώνα μοιράζεται με το ΑΠΕ-ΜΠΕ τις μνήμες της από την κουζίνα της γιαγιάς της, μητέρας του πατέρα της, η οποία -πέρα από όμορφες παιδικές αναμνήσεις- τής παρέδωσε μια «συλλογή» από γεύσεις και αρώματα και μια πολύ παλιά και «τολμηρή» συνταγή για ρυζόγαλο. Μια συνταγή, που έδωσε άλλη «γλύκα» στην επαγγελματική στροφή της πολύτεκνης μητέρας τεσσάρων παιδιών, από εργαζόμενη σε συμβολαιογραφείο επί μια εικοσαετία, σε επιχειρηματία στον χώρο του παραδοσιακού τροφίμου.
Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:www.anamniseis.net
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου