«Ο Αιώνας της Τουρκίας»: Το φαραωνικό σχέδιο του Ερντογάν για τον ρόλο της Άγκυρας ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Μόνο θλίψη, όταν η Τουρκία σχεδιάζει και υλοποιεί σιδηροδρομικά δίκτυα εντός και εκτός πολλών δις και η δύσμοιρη Ελλάδα δεν έχει τρένο απο Ταίναρο - Αθήνα- Θεσσαλονίκη- Ορμένιο ή και Καλαμάτα-Πάτρα - Δυτική Ελλάδα - Γιάννενα- Κακκαβιά ενώ η σιδηροδρομική Εγνατία την πήγαν για μετά το 2045 μετά Χριστό!!

Τώρα τι γράφεις τα 305 km Αθήνα- Θεσσαλονίκη δεν τελειώνουν ποτέ και σκοτώνονται 57 ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ και ενα κομμάτι 45km που από το Daniel υπέστη ζημιές το Δομοκός- Παλαιοφάρσαλος δεν προκηρύχθηκε εισέτι!!…

Φυσικά ο τελευταίος που ευθύνεται είναι ο νέος Υπουργός Υποδομών, που προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα…

Από τη μία, θέλει να καταστήσει την Τουρκία κόμβο εμπορίου, ενέργειας και δεδομένων και από την άλλη, να «θωρακίσει» τη χώρα στα νότια σύνορά της

Οι κινήσεις Ερντογάν για τους τρεις αυτούς «διαδρόμους», το «Αναπτυξιακό Οδικό Εργο» (Development Road Project - DRP) μεταξύ Ιράκ και Τουρκίας, το Ζανγκεζούρ στον Καύκασο και η επέκταση του ΤΑΝΑΡ προς το Τουρκμενιστάν, έχουν μπει πλέον στην προτεραιότητα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, πολύ περισσότερο όταν ο Τούρκος ηγέτης είδε από το φθινόπωρο ότι ο σχεδιαζόμενος μεγάλος διάδρομος IMEC που συνδέει την Ινδία μέσω των χωρών του Κόλπου, και το Ισραήλ με την Ευρώπη, παρακάμπτει την Τουρκία.

Συγχρόνως η Αγκυρα επιδιώκει με τα τρία αυτά έργα να δημιουργήσει εναλλακτικές διαδρομές από την Ανατολή προς τη Δύση, που θα ενισχύσουν τη στρατηγική και γεωπολιτική σημασία της, την οποία θα επιχειρήσει να κεφαλαιοποιήσει τόσο στην εξωτερική πολιτική της όσο και στην οικονομία της.

Ο DRP θα έχει μήκος 1.200 χιλιόμετρα με την ανάπτυξη οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου αλλά και με δίκτυο οπτικών ινών και σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία, θα στοιχίσει 17 δισ. δολάρια. Το έργο αυτό φιλοδοξεί να είναι η ισχυρή εναλλακτική πρόταση στον Διάδρομο IMEC, ο οποίος λόγω και του πολέμου στη Γάζα αντιμετωπίζει προβλήματα, καθώς προϋποθέτει και την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ισραήλ και μια σειρά ακόμη γεωπολιτικές προκλήσεις.

Οι τρεις αυτοί μεγάλοι διάδρομοι είναι ενταγμένοι πλέον στο Δόγμα της Τουρκίας για επιδίωξη και στρατηγικής αυτονομίας και ενίσχυσης του ευρύτερου περιφερειακού ρόλου της, αλλά και εξασφάλιση πρόσθετων «εργαλείων» για να διαμορφώσει μια ειδική ala cart σχέση με την Ευρώπη και τη Δύση. Σχέδια βεβαίως που απαιτούν τεράστιες χρηματοδοτήσεις, επηρεάζονται από ανοιχτές διεθνείς κρίσεις και δεν είναι ουδέτερες πολιτικά, καθώς διαταράσσουν ισορροπίες θίγοντας στρατηγικά συμφέροντα στενών συμμάχων του κ. Ερντογάν, όπως η Ρωσία και το Ιράν.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο στην ιστοσελίδα:www.protothema.gr