Στην Αθήνα του Μεσοπολέμου, λίγο μετά την καταιγίδα της Μικρασιατικής Καταστροφής, οι κηπουπόλεις άκμασαν, «θρέφοντας» τα νοικοκυριά και διατηρώντας την επίφαση της υπαίθρου στην οικιστική ανάπτυξη της πόλης.
 |
| Φιλοθέη, στην οδό Γ. Βεντήρη. |
Κατερίνα Αγριμανάκη
Η γιαγιά της δεν ζει πια. Όμως, η Ελισάβετ θυμάται να της λέει πως στην Κατοχή έτσι κατάφεραν να ζήσουν, τρώγοντας από τον μπαξέ της αυλής τους, καλύπτοντας τις ανάγκες του νοικοκυριού τους από τον κήπο της μονοκατοικίας τους στη Νέα Σμύρνη.
Αυτός ήταν εξάλλου ένας από τους σκοπούς της λεγόμενης κηπούπολης. Όχι, όμως, ο μοναδικός.
Οι κηπουπόλεις της Αθήνας
Όσο περνούν τα χρόνια και η καθημερινότητα βαραίνει αλλιώς στις πλάτες των Αθηναίων, η ανάγκη για μια κατοικία με κήπο που θα έδινε την επίφαση μιας ζωής λιγότερο αστικής, ίσως ακόμη και με βιωματικές μνήμες επαρχίας, γιγαντώνεται στη συνείδηση πολλών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου