Η Τουρκία δεν μπορεί να είναι ξανά «προκεχωρημένο φυλάκιο».

 Στρατηγός Φράγκος Φ.: Αντί σχολίου παρατίθεται η κάτωθι παράγραφος του άρθρου..

«Ακόμη χειρότερα, υποστηρίζεται ότι η κρίση της Ουκρανίας άνοιξε χώρο στο ΝΑΤΟ στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας και αυτό έκανε τον ρόλο της Τουρκίας και της Ελλάδας στη νοτιοανατολική πλευρά σημαντικό και πάλι. Στην πράξη, όσοι έχουν αυτήν την άποψη υποστηρίζουν ότι η Τουρκία πρέπει να γίνει ξανά το «προκεχωρημένο φυλάκιο» των ΗΠΑ.»

Εφημερίδα «Τζουμχουριέτ» της 21 Μαρτίου 2022

  Mehmet Ali Güller

Η Τουρκία δεν μπορεί να είναι ξανά «προκεχωρημένο φυλάκιο».

Η κρίση στην Ουκρανία, θεωρείται ευκαιρία για τους Αμερικανούς στην Τουρκία, να αποκαταστήσουν τη συμμαχία τους με τις ΗΠΑ.

Η Αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να έχει υιοθετήσει την ίδια προσέγγιση. Αμερικανοί αξιωματούχοι σε διάφορα επίπεδα, επαινούν τον ρόλο της Τουρκίας με τη σειρά τους. Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα είναι ότι σ’ αυτή τη διαδικασία οι ΗΠΑ έχουν κάποια σχέδια να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία και να σαμποτάρουν την Τουρκο-Ρωσική συνεργασία.

Από τις ΗΠΑ στο ΑΚΡ: «Δώστε τους S-400 στην Ουκρανία»

Σύμφωνα με το Reuters με βάση τρεις πηγές, οι ΗΠΑ ζήτησαν από την Τουρκία να δώσει το σύστημα αεράμυνας S-400 στην Ουκρανία, για χρήση εναντίον της Ρωσίας!

Αναφέρεται ότι η πρόταση κοινοποιήθηκε ανεπίσημα σε διάφορες επαφές και τέθηκε στην ημερήσια διάταξη κατά την επίσκεψη της αναπληρώτριας υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Wendy Sherman στην Τουρκία.

Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, η Sherman είπε στο Habertürk στις 5 Μαρτίου: «Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουν ότι το ζήτημα των S-400 είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα και ίσως είναι μια στιγμή που μπορούμε να βρούμε έναν νέο τρόπο για να λύσουμε το πρόβλημα». Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ στοχεύουν να σκοτώσουν πολλά πουλιά ταυτόχρονα, με την προσφορά των S-400.

Η σημασία της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ!

Γίνεται αντιληπτό ότι η άποψη της μετατροπής της Ουκρανικής κρίσης σε ευκαιρία στο πλαίσιο των Τουρκο-Αμερικανικών σχέσεων, βρίσκεται και στο Παλάτι. Η κυβέρνηση του AKP επιδιώκει να ανακτήσει τη σημασία στα μάτια της Δύσης, μετατρέποντας την κρίση σε ευκαιρία και κατά συνέπεια, να μπορέσει να λύσει κάποια προβλήματα που είναι στο ράφι.

Ακόμη χειρότερα, υποστηρίζεται ότι η κρίση της Ουκρανίας άνοιξε χώρο στο ΝΑΤΟ στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας και αυτό έκανε τον ρόλο της Τουρκίας και της Ελλάδας στη νοτιοανατολική πλευρά σημαντικό και πάλι. Στην πράξη, όσοι έχουν αυτήν την άποψη υποστηρίζουν ότι η Τουρκία πρέπει να γίνει ξανά το «προκεχωρημένο φυλάκιο» των ΗΠΑ.

Λοιπόν, είναι αυτό δυνατό ?

40 χρόνια διάλυση

Σωστά, η Τουρκία είναι χώρα του ΝΑΤΟ. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν βάσεις του ΝΑΤΟ και το πιο σημαντικό, βάσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία. Ωστόσο, η Τουρκία δεν είναι το «προκεχωρημένο φυλάκιο» των ΗΠΑ.

Νομίζω ότι η καταλληλότερη ημερομηνία για να ληφθεί ως αναφορά όσον αφορά την εξέταση του πότε η Τουρκία άρχισε να παύει να είναι «προκεχωρημένο φυλάκιο» είναι το 1986.

Η διάλυση ξεκίνησε με την ένσταση των ΤΕΔ στο σχέδιο του Πενταγώνου το 1986, συνεχίστηκε με την αντίσταση των ΤΕΔ το 1991 στη συμφωνία των Μπους και Οζάλ, ν’ ανοίξουν μέτωπο κατά του Ιράκ από τα βόρεια και το μεγάλο τίναγμα έγινε στις 28 Φεβρουαρίου. Τόσο πολύ που σ’ αυτή τη διαδικασία οι ΗΠΑ εντόπισαν ότι «ο τουρκικός στρατός ήταν εκτός γραμμής» και το έγραψαν στα έγγραφά τους. Υπό τη συμπροεδρία του Ερντογάν για το Μεγάλο Πρόγραμμα της Μέσης Ανατολής (BOP), οι ΗΠΑ οργάνωσαν το πραξικόπημα «Ergenekon» στη διαδικασία. Και πάλι έγινε προσπάθεια να γίνει η Τουρκία «προκεχωρημένο φυλάκιο» των ΗΠΑ εντός του BOP. Ωστόσο, λόγω της κατάρρευσης του BOP και της ήττας των FETO (Γκιουλενιστών) που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ, το σχέδιο της Ουάσιγκτον να «ξαναδημιουργήσει ένα φυλάκιο» στην Τουρκία απέτυχε να καταφέρει το στόχο του. Τώρα οι ΗΠΑ ονειρεύονται να κάνουν την Τουρκία «προκεχωρημένο φυλάκιο», μετατρέποντας την κρίση της Ουκρανίας σε ευκαιρία για άλλη μια φορά!

Ωστόσο, αυτό δεν είναι πλέον δυνατό, τόσο λόγω της 40χρονης διαδικασίας που περιέγραψα παραπάνω, όσο και λόγω του γεγονότος ότι ένας νέος κόσμος χτίζεται. Επιπλέον, αυτό δεν είναι δυνατό ακόμη και υπό την κυριαρχία του ΑΚΡ.

Εξωτερική πολιτική της παλιάς Τουρκίας

Αν και ορισμένοι χαρακτηρίζουν τη στάση του ΑΚΡ στην κρίση της Ουκρανίας ως εξωτερική πολιτική της «νέας Τουρκίας», αυτή είναι στην πραγματικότητα η εξωτερική πολιτική της «παλιάς Τουρκίας», που το ΑΚΡ προσπαθεί να καταστρέψει, επιπλέον, είναι μια προβληματική μορφή.

Είναι σαφές ότι το AKP, αντιμέτωπο με τη σκληρή πραγματικότητα, έπρεπε να προσκολληθεί στην εξωτερική πολιτική της «παλιάς Τουρκίας». Ακόμα κι αν εφαρμόζει εξωτερική πολιτική με προβλήματα, λόγω των ιδεολογικών του αδυναμιών, σ’ αυτή τη φάση, το αποτέλεσμα είναι θετικό: η συνεργασία Τουρκίας-Ρωσίας συνεχίζεται παρ' όλες τις παρεμβάσεις των ΗΠΑ.

Στην πραγματικότητα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ συγκαταλέγει την Τουρκία μαζί με την Κίνα, την Ινδία και την Αίγυπτο στη λίστα των χωρών που διατηρούν καλές σχέσεις με τη χώρα τους, παρά την απειλή των ΗΠΑ για κυρώσεις.