Στο Συμβούλιο της Ευρώπης που ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου του 1949, και που είναι ο
παλαιότερος οργανισμός ο οποίος έχει ως σκοπό την ευρωπαϊκή ενοποίηση, συμμετέχουν
σχεδόν όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη.
Η χώρα μας είναι από τα πρώτα κράτη που έγιναν μέλη, στις 9 Αυγούστου 1949.
Τριάντα οκτώ από τα 45 κράτη - μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, επιτρέπουν στους
πολίτες τους την ψήφο από το εξωτερικό στις εθνικές εκλογές. Οι χώρες αυτές προβλέπουν
είτε την ψήφο σε εκλογικά κέντρα του εξωτερικού (συνήθως πρεσβείες ή προξενεία), είτε την
επιστολική ψήφο, ή και τα δύο. Στην Ελβετία, την Ολλανδία και την Εσθονία υπάρχει η
δυνατότητα και ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Οι απόδημοι των χωρών αυτών, συνήθως
ψηφίζουν υποψηφίους από τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας από όπου έχουν
μεταναστεύσει. Από το σύνολο των κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι χώρες
που δεν προβλέπουν ψήφο ομογενών τους, είναι η Αλβανία, η Ανδόρα, η Αρμενία, το
Αζερμπαϊτζάν, η Μάλτα, το Μαυροβούνιο και ο Αγιος Μαρίνος… και μεταξύ ατών και η
Ελλάδα! Η Ελλάδα, που είναι κατ’ εξοχήν η χώρα με τους περισσότερους αποδήμους και τους
περισσότερους μετανάστες που διατηρούν την ελληνική υπηκοότητα και είναι γραμμένοι
στους ελληνικούς εκλογικούς καταλόγους!…
… Η μετανάστευση είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορία της φυλής μας. Οι Ελληνες από
την αρχαιότητα αναζητούσαν καινούριες πατρίδες για καλύτερη ζωή. Ο κύριος όγκος
μεταναστών από τα τέλη του περασμένου αιώνα, κατευθύνθηκε στην Αμερική και αργότερα
στην Αυστραλία και την Γερμανία. Κατά την 20ετία 1900-1920 η Ελλάδα είχε χάσει το 8% του
συνολικού της πληθυσμού.
Δεκαετίες αργότερα, η ίδια ιστορία, με λίγο καλύτερες συνθήκες, επαναλήφθηκε, με
προορισμό την κεντρική Ευρώπη και ιδιαίτερα την Γερμανία.
Σήμερα ζούμε μια ακόμα πιο τραγική μετανάστευση. Αυτή των καλύτερων νέων
επιστημόνων, που η πατρίδα μας δεν μπορεί να κρατήσει… Και δεν μπορεί να τους κρατήσει,
όχι μόνο για τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στην χώρα . Αλλά και για τις
συνθήκες αξιοκρατίας, που δεν εξαρτώνται από τις οικονομικές παραμέτρους...
… Μόνο στην Αμερική, σήμερα, ο αριθμός των Ελλήνων ομογενών εκεί εκτιμάται περίπου στα
δύο εκατομμύρια!
Η πρώτη γενιά μεταναστών εργάσθηκε σκληρά στις πιο δύσκολες δουλειές.. Στις μεταλλικές
γέφυρες, εκατοντάδες μέτρα πάνω από τη θάλασσα... Στις σιδηροτροχιές των τρένων, στις
υψικαμίνους, στα εστιατόρια, στους καθαρισμούς.
Εργάστηκαν όμως κατά κανόνα τίμια. Και δεν ακολούθησαν τον εύκολο δρόμο του
παράνομου κέρδους, όπως πολλοί, από άλλες μειονότητες γειτονικών χωρών. Ακολούθησαν
το καλό Αμερικανικό όνειρο. Και προόδευσαν. Ετσι η δεύτερη γενιά των μεταναστών, μπήκε
δυνατά στον επιχειρηματικό κόσμο. Η τρίτη γενιά σήμερα, στελεχώνει επάξια τα μεγαλύτερα
ακαδημαϊκά κέντρα, τις μεγάλες επιχειρήσεις αλλά είναι και παρούσα στην κεντρική πολιτική
σκηνή αυτής της υπερδύναμης...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου