Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ H Άγκυρα «ζεσταίνει» τα νερά στην Ανατολική Μεσόγειο


Του Νίκου Μελέτη
Με ένα νέο μπαράζ Αναγγελιών (NAVTEX) η Άγκυρα «ζεσταίνει» τα νερά στην Ανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο στην Κυπριακή ΑΟΖ αλλά και στο Καστελόριζο, καθώς εκτός από άσκηση με πραγματικά πυρά επαναφέρει και πάλι τακτικές αμφισβήτησης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και κυριαρχικών αρμοδιοτήτων της Κύπρου.
Αργά χθες το βράδυ η Τουρκία εξέδωσε τρεις NAVTEX εκ των οποίων οι δυο αφορούν την ελληνική υφαλοκρηπίδα και την ελληνική περιοχή ευθύνης για έκδοση NAVTEX στο Καστελόριζο και η τρίτη την περιοχή ευθύνης της Λευκωσίας για  Έρευνα και Διάσωση.
Με την NAVTEX 799/17 η Τουρκία αναγγέλλει την διεξαγωγή άσκησης με πραγματικά πυρά στις 22 Αυγούστου στην περιοχή του Καστελόριζου, και με την NAVTEX801/17 που εκδόθηκε αργότερα, δεσμεύει παράνομα την ίδια ακριβώς περιοχή με ταυτόσημες συντεταγμένες για την «ρυμούλκηση υποβρύχιας συσκευής από τουρκικό πολεμικό πλοίο» στις  20 Αυγούστου.
Ταυτόχρονα με την NAVTEX 800/17 η Τουρκία δεσμεύει μεγάλη περιοχή εντός του FIR Λευκωσίας για την διεξαγωγή  άσκησης Έρευνας και  Διάσωσης για τις 20 Αυγούστου, αμφισβητώντας ευθέως την περιοχή ευθύνης της Κύπρου για SAR.
Την Παρασκευή η Τουρκία είχε αναγγείλει και πάλι άσκηση εντός της Κυπριακής ΑΟΖ στην περιοχή που παράνομα έχει δεσμεύσει για τις σεισμογραφικές έρευνες του Barbaros και όπου η Κυπριακή Δημοκρατία πραγματοποιούσε πολυεθνική άσκηση Έρευνας και Διάσωσης, καθώς με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να αμφισβητήσει όχι μόνο την κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και κάθε κυριαρχικό δικαίωμα και  αρμοδιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχής ανατολικά των ορίων των χωρικών υδάτων των 12 ν.μ.
Η «επιστροφή» στην προκλητική τακτική των αμφισβητήσεων στο Καστελόριζο μετά από μια μικρή «ανάπαυλα» του θερινού μορατόριουμ, το οποίο βεβαίως έχει αλλοιωθεί και συρρικνωθεί τόσο σε ουσιαστικό περιεχόμενο όσο και σε χρονική διάρκεια, προκαλεί προβληματισμό στην Αθήνα ,με δεδομένη και την ανακίνηση θέματος Συνθήκης της Λοζάνης και «ανυπαρξίας Θαλασσίων συνόρων» στο Αιγαίο από τον τούρκο υπουργό εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου, αλλά και την απειλή του τούρκου υπουργού ενέργειας Αλμπαϊράκ ότι μέχρι το τέλος του χρόνου η Τουρκία θα είναι σε θέση με δικό της πλωτό γεωτρύπανο να πραγματοποιεί γεωτρήσεις στις περιοχές που η ίδια θα επιλέξει…
Οι τουρκικές NAVTEX:
http://www.liberal.gr/arthro/160020/amyna--diplomatia/2017/H-agkura-isonzestaineisin-ta-nera-stin-anatoliki-mesogeio.html





Σχέδια για σταθμό ηλιακής ενέργειας στην έρημο ισχύος 4,5 GW

Μια κοινοπραξία ενεργειακών εταιρειών ζήτησε άδεια προκειμένου να κατασκευάσει έναν γιγαντιαίο σταθμό ηλιακής ενέργειας στα όρια της Σαχάρας, γράφει ο Sam Morgan στoν ιστοχώρο euractiv.com. Ο σταθμός θα συνδέεται με την Ευρώπη μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων και μπορεί να ηλεκτροδοτήσει περισσότερα από πέντε εκατομμύρια νοικοκυριά.
Η κοινοπραξία TuNur θέλει να εκμεταλλευθεί το τεράστιο δυναμικό που προσφέρει η έρημος της Σαχάρας προκειμένου να φέρει καθαρή ενέργεια στην Ευρώπη. Η αίτησή της στο υπουργείο Ενέργειας της Τυνησίας αφορά έναν σταθμό στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, που μπορεί να παράγει 4,5 GW (γιγαβάτ) ηλεκτρισμού.
Ο Κέβιν Σάρα, εκτελεστικός διευθυντής της TuNur, λέει πως υπάρχει δυνατότητα παραγωγής 250 MW (μεγαβάτ) για την τροφοδοσία της Ευρώπης από σήμερα έως το 2020 μέσω μιας αλληλοσύνδεσης με τη Μάλτα, η οποία συνδέεται ήδη με την Ιταλία από το 2015. Ο σταθμός μπορεί λοιπόν να προσφέρει 1.000 GWh (γιγαβατώρες) καθαρού ηλεκτρισμού στο ευρωπαϊκό δίκτυο όλα τα χρόνια.
Ακόμη και σε αυτή την πρώτη φάση ανάπτυξης, το κόστος της οποίας υπολογίζεται σε 1,6 δισεκ. ευρώ, ο σταθμός θα είναι ένας από τους μεγαλύτερους στο είδος του στον κόσμο.
Στην TuNur ελπίζουν ότι το πρότζεκτ δεν θα έχει την τύχη της πρωτοβουλίας DESERTEC, η οποία ναυάγησε το 2013 έπειτα από στροφή 180 μοιρών ορισμένων επενδυτών. Η κοινοπραξία είχε ξεκινήσει το 2009 με σκοπό την προώθηση ενός σχεδίου ύψους 400 δισεκ. ευρώ που θα παρείχε το 15% της ενέργειας στην Ευρώπη έως το 2050.
Το δεύτερο στάδιο του πρότζεκτ θα είναι η κατασκευή ηλιακών θερμοδυναμικών πύργων δυνατότητας παραγωγής 2,25 GW, που θα συνδέονται με την Ιταλία, με υποδομές στο νότιο τμήμα της Ρώμης, μέσω ενός άλλου υποθαλάσσιου καλωδίου με ετήσια παραγωγική ικανότητα 9.000 GWh.
Η ηλιακή θερμοδυναμική τεχνολογία συνίσταται στη συγκέντρωση των ακτίνων του ήλιου προς έναν κεντρικό πύργο χάρη σε έναν μεγάλο αριθμό καθρεπτών. Η ενέργεια εν συνεχεία διατηρείται σε τηγμένο άλας.
Αυτό το δεύτερο καλώδιο των 600 χλμ. αναπτύσσεται εδώ και πολλά χρόνια και εξετάζεται αυτήν τη στιγμή από την ΕΕ, που θα μπορούσε να το συμπεριλάβει στα πρότζεκτ κοινού ενδιαφέροντος. Ένα τρίτο καλώδιο θα συνδέει την Τυνησία με τη Γαλλία. Προβλέπεται επίσης η κατασκευή επιπλέον πύργων, επιπρόσθετης παραγωγικής ικανότητας 4,5 GW.
Η TuNur εκτιμά πως ο ηλεκτρισμός που θα παραχθεί θα επιτρέψει την ηλεκτροδότηση τουλάχιστον πέντε εκατομμυρίων νοικοκυριών ή την τροφοδότηση τουλάχιστον επτά εκατομμυρίων ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Αυτήν τη στιγμή η Ευρώπη διαθέτει ικανότητα παραγωγής από ηλιακά φωτοβολταϊκά περίπου 100 GW.
Τα φωτοβολταϊκά είναι άρα η έκτη πηγή ενέργειας στην Ένωση, μετά το φυσικό αέριο, την αιολική ενέργεια, τον άνθρακα, την υδροηλεκτρική και την πυρηνική ενέργεια.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, euractiv.com
http://www.ert.gr/eidiseis/evzoia/perivallon/schedia-gia-stathmo-iliakis-energias-stin-erimo-ischyos-45-gw/

Στις εθνικές κρίσεις επικρατεί η ενότητα στην Κύπρο: Στην Ελλάδα, αντίθετα, το μίσος και η διχόνοια…

File Photo: Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (Δ) με τον Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη (Α). ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΣΥΜΕΛΑ ΠΑΝΤΖΑΡΤΖΗ

Υπ.Ενέργειας: Το Σεπτέμβρη τα πρώτα αποτελέσματα από τον 'Ονησίφορο', το 2018 τρυπάνι για την ExxonMobil

ΚΥΠΕ - ΚΥΠΡΟΣ/Λευκωσία 19/08/2017 16:05 

Όλα βαίνουν καλώς με τη γεώτρηση στο κοίτασμα «Ονησίφορος», δήλωσε σήμερα ο Υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, Γιώργος Λακκοτρύπης, ο οποίος σημείωσε ότι η ExxonMobil αναμένεται να αρχίσει εργασίες το δεύτερο εξάμηνο του 2018.
 
 Μετά τη συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου στην προεδρική εξοχική κατοικία στο Τρόοδος και απαντώντας σε ερωτήσεις ο Υπουργός Ενέργειας είπε ότι «ήδη η ΕΝΙ προχωρά και ζητά αδειοδοτήσεις για τρεις διαφορετικούς στόχους και πρόθεσή της είναι να αποφασίσει σε ποιους θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις, αφού θα έχουμε τα αποτελέσματα του ‘Ονησίφορου’ και αξιολογηθούν».
 
Σε άλλη ερώτηση, είπε ότι η ΕΝΙ έχει ζητήσει άδειες για τα τεμάχια 3, 6 και 8 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας.


Για τη γεώτρηση στον «Ονισήφορο», σημείωσε ότι «προχωρά κανονικά εντός των χρονοδιαγραμμάτων που έχουν τεθεί, μπορεί να είμαστε ελαφρώς πιο μπροστά, χωρίς ιδιαίτερα τεχνικά προβλήματα και αναμένουμε ότι θα έχουμε τα αποτελέσματα όπως προβλέψαμε, δηλαδή στις αρχές με μέσα Σεπτεμβρίου». «Το πότε θα ανακοινωθούν, αυτό θα το αποφασίσουμε με την εταιρεία», είπε ο κ. Λακκοτρύπης, προσθέτοντας ότι «όλα βαίνουν καλώς». Ερωτηθείς αν υπάρχουν ενδείξεις για τα αποτελέσματα της γεώτρησης, είπε, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, ότι «δεν υπάρχουν ενδείξεις μέχρι να φτάσει το γεωτρύπανο στον ταμιευτήρα για να δούμε κατ` αρχάς αν υπάρχει φυσικό αέριο και στη συνέχεια, αν υπάρχει, να δούμε σε ποιες ποσότητες». Ερωτηθείς αν έχει ξεκινήσει και η ExxonMobil τους σχεδιασμούς της και αν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την έναρξη της γεώτρησης που θα κάνει, ο Υπουργός Ενέργειας είπε ότι «έχουν ξεκινήσει τους προγραμματισμούς τους». «Αυτό που μπορώ να πω είναι για (έναρξη) το δεύτερο εξάμηνο του 2018. Από κει και πέρα η κοινοπραξία προγραμματίζει εκδήλωση στην Κύπρο εντός Σεπτεμβρίου όπου ενδεχομένως να ειπωθούν περισσότερες λεπτομέρειες», είπε ο κ. Λακκοτρύπης.

(ΚΥΠΕ)http://www.cna.org.cy/WebNews.aspx?a=d10b3e99887348b99778bcd89f623104

Νέες ανασκαφές φιλοδοξούν να αποκαλύψουν τα μυστήρια του Τρωικού πολέμου Και κυρίως: Πού είναι το νεκροταφείο; Πού είναι θαμμένοι οι χιλιάδες νεκροί του 10ετούς πολέμου;

Νέες ανασκαφές φιλοδοξούν να αποκαλύψουν τα μυστήρια του Τρωικού πολέμου Και κυρίως: Πού είναι το νεκροταφείο; Πού είναι θαμμένοι οι χιλιάδες νεκροί του 10ετούς πολέμου;


Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ο Σουλτάνος της Άγκυρας συμμαχεί με μια «μηχανή εγκλήματος»


Ραγκίπ Ντουράν


Φίμωμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και διοργάνωση των επερχόμενων εκλογών με την υποστήριξη του φιλοκυβερνητικού ομίλου μέσων ενημέρωσης που πλέον διευθύνει ένας πρώην εγκληματίας. Αυτή είναι η στρατηγική Ερντογάν σήμερα.
Ύστερα από την πύρρειο νίκη που πέτυχε στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου για τη μεταβολή του κοινοβουλευτικού συστήματος σε προεδρικό και το 51,41% των ψήφων που έλαβε κατόπιν νοθείας, όπως διαπίστωσαν εγχώριοι και Ευρωπαίοι παρατηρητές, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας,  θέλησε αμέσως μετά να προετοιμαστεί για τις πρώτες προεδρικές εκλογές, το φθινόπωρο του 2019.
Τώρα όμως, ο Ερντογάν βλέπει ότι ο κόσμος στον οποίο ζει δεν είναι ιδανικός. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το κυβερνών κόμμα, του οποίου επανεξελέγη πρόεδρος, δε θα συγκέντρωνε σήμερα ποσοστό μεγαλύτερο του 44,8%. Όπως μάλιστα δήλωσε, το κόμμα του διανύει μια «περίοδο κόπωσης». Το ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) βρίσκεται στην εξουσία από το 2002, έχοντας κερδίσει πέντε φορές σε τοπικές και εθνικές εκλογές κι έχοντας χάσει μόνο μία – σε αυτές της 5ης Ιουνίου 2015.
Ωστόσο, μόνο τρία ή τέσσερα ιδρυτικά μέλη του συνεχίζουν να διατηρούν σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση ή στο κόμμα. Η πλειοψηφία των ηγετικών στελεχών του ΑΚΡ -ξεκινώντας από τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Αμπντουλάχ Γκιουλ και το «μεγάλο αδελφό του κόμματος», πρώην υπουργό και κυβερνητικό εκπρόσωπο, Μπουλέντ Αρίντς- βρίσκεται πλέον σε δύσκολη θέση. Διαφωνώντας με τον αρχηγό και έχοντας απομονωθεί πολιτικά, όλοι τους κινδυνεύουν να βρεθούν από στιγμή σε στιγμή κατηγορούμενοι ως μέλη της σέκτας Γκιουλέν. Δεν είναι σε θέση λοιπόν, να εκφράσουν ελεύθερα και ανοιχτά τις αντιθέσεις τους.  
Αφού πρώτα ενθάρρυνε δημόσια εισαγγελείς και δικαστές για να πετύχει τη φυλάκιση των ηγετών του αριστερού φιλοκουρδικού HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών – 60 επί 550 εδρών), ο Ερντογάν επιθυμεί τώρα να φιμώσει τους κεμαλιστές σοσιαλδημοκράτες του CHP (133 έδρες) – του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που σημείωσε σημαντική επιτυχία εναντίον του τον περασμένο μήνα. Το κόμμα διοργάνωσε την «Πορεία για τη Δικαιοσύνη», που κάλυψε την απόσταση Άγκυρας-Κωνσταντινούπολης με τη συμμετοχή σαράντα χιλιάδων πολιτών και την οποίας η τελική συγκέντρωση, μέτρησε περισσότερα από δύο εκατομμύρια κόσμου.
Ο Ερντογάν απειλεί να συλλάβει τον ηγέτη του CHP με αιτιολογία τις σχέσεις του με τον έγκλειστο βουλευτή του κόμματος και πρώην δημοσιογράφο, Ενίς Μπερμπέρογλου, ο οποίος είχε παραδεχτεί ότι διέρρευσε στον Τύπο έγγραφα που επιβεβαίωναν ότι, οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ) έστελναν παράνομα όπλα στους τζιχαντιστές της Συρίας. Τα έγγραφα αυτά έφτασαν στα χέρια του Μπερμπέρογλου από τους υποστηρικτές του Γκιουλέν, όπως υποστηρίζει ο Ερντογάν, ο οποίος μιλά για κατασκοπεία και πράξη προδοσίας κατά του έθνους.
Το ακροδεξιό ΜΗΡ (Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης – 36 έδρες), που αποτελεί πλέον το μόνο φιλοκυβερνητικό σχήμα εντός κοινοβουλίου, κινδυνεύει να πέσει στο 10%, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα της εκλογικής βάσης του αντιτίθεται στον Πρόεδρο Ερντογάν.
Πάντως, ακόμη δεν έχει κατορθώσει να απομακρύνει τους υποστηρικτές του Γκιουλέν από το κόμμα του ή και το ίδιο το υπουργικό του σχήμα. Παρά τις εκκλήσεις του για ανανέωση, δε μπόρεσε να πραγματοποιήσει μεταρρυθμίσεις εντός του ΑΚΡ. Προς το παρόν, μόνο δύο από τους ογδόντα έναν επάρχους έχουν παραιτηθεί, παρότι επιθυμία του ήταν να αντικαταστήσει το σύνολο των τοπικών και εθνικών ηγετικών στελεχών του κόμματος.
Επιπλέον, ένα σημαντικό γεγονός που συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα καταδεικνύει την απομόνωση που ζει και την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Ο νεοφώτιστος επιχειρηματίας, Ετέμ Σαντσάκ, που με την υποστήριξη του Ερντογάν βρέθηκε να μεσουρανεί στο χώρο των μέσων ενημέρωσης, έχοντας στην κατοχή του τρεις εφημερίδες, δύο τηλεοπτικά κανάλια, πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και εβδομαδιαία και μηνιαία έντυπα, χρειάστηκε να πουλήσει τον όμιλό του. Σε ποιον; Στον κ. Χασάν Γιεσιλντάγκ.
Καταγόμενος από τη Ριζούντα του Εύξεινου Πόντου, τον τόπο προέλευσης της οικογένειας του Ερντογάν, πρώην μέλος της ακροδεξιάς οργάνωσης των «Γκρίζων Λύκων», ο Γιεσιλντάγκ συνελήφθη, δικάστηκε και κρίθηκε ένοχος για τη συμμετοχή του στη δολοφονία του δημοσιογράφου Αμπντί Ιπεκτσί το 1979 από τον  Αλί Αγκτσά, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα, το 1981, αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β’.
Στη συνέχεια, ο Γιεσιλντάγκ δικάστηκε και κρίθηκε ένοχος στην Ελβετία για διακίνηση ναρκωτικών. Διετέλεσε επίσης σωματοφύλακας του Ερντογάν, όταν ο τελευταίος βρέθηκε στη φυλακή για τέσσερις μήνες, το 1991, επειδή είχε απαγγείλει ένα ποίημα-μήνυμα μίσους. Ο δημοσιογράφος Μαχμούτ Οβούρ, που  είναι πλέον φίλα προσκείμενος στην κυβέρνηση, συγκέντρωσε τα στοιχεία και «φιλοτέχνησε» το πορτραίτο του Γιεσιλντάγκ, τον αποκάλεσε «μηχανή εγκλήματος». «Τώρα πια, ο Ερντογάν διευθύνει τον όμιλο», υποστηρίζει ένας αντιπολιτευόμενος βουλευτής.
«Είναι παράξενο. Αυτός ο κύριος δε διαθέτει τα εκατομμύρια που χρειάστηκαν γι’ αυτήν την αγοραπωλησία. Ως άλλος Πούτιν, ο κ. Ερντογάν μάλλον δε μπόρεσε να βρει έναν έντιμο επιχειρηματία που θ’ αναλάμβανε να διευθύνει τον φιλοκυβερνητικό όμιλο μέσων ενημέρωσης», υποστηρίζει ένας ειδικός των media.
* Ο δημοσιογράφος Ραγκίπ Ντουράν, με ρεπορτάζ και αναλύσεις, καταγράφει κάθε Σαββατοκύριακο στο Tvxs.gr,  τις εξελίξεις στη Τουρκία. [Μετάφραση: Νίκος Λεγάκης]
http://tvxs.gr/news/kosmos/o-soyltanos-tis-agkyras-symmaxei-me-mia-mixani-egklimatos?utm_content=buffer58743&utm_medium=social&utm_source=twitter.com&utm_campaign=buffer

Οι Τούρκοι αποκρύπτουν την Ελληνικότητα των Σόλεων

Δύο νέα αγάλματα ανακαλύφθηκαν στις ανασκαφές που γίνονται στην αρχαία πόλη Σόλοι στην Κιλικία της Μικράς Ασίας.

Οι Τούρκοι την ονομάζουν ‘σωρηδόν’ Σόλοι – Πομπηιούπολις, και την χαρακτηρίζουν ως μία σπουδαία πόλη της ρωμαϊκής περιόδου, αλλά, αυτή είναι μια μερική αλήθεια.
Οι Τούρκοι αποφεύγουν να αναφέρουν ότι «οι Σόλοι ήταν μία από τις αρχαιότερες ελληνικές πόλεις στην Κιλικία, που ιδρύθηκε ως ροδιακή αποικία γύρω στα 700 π.Χ. Ο Στράβωνας σημειώνει ότι ‘ιδρύθηκε από τους Αχαιούς και τους Ρόδιους από τη Λίνδο», όπως σημειώνει ο John Freely στο βιβλίο του «Ταξιδεύοντας στη Μεσόγειο με τον Όμηρο».
Επίσης ο Freely σημειώνει ότι είναι πιθανόν οι Ρόδιοι απλώς να επανίδρυσαν έναν παλαιότερο οικισμό εκεί, αφού κατά την παράδοση, οι Σόλοι, ήταν μια από τις πόλεις της Κιλικίας που είχαν ιδρύσει τα σύμμεικτα πλήθη μετά την πτώση της Τροίας, γιατί ο Ησίοδος γράφει στη ‘Μελαμπόδεια’, ότι ο Αμφίλοχος σκοτώθηκε από τον Απόλλωνα στους Σόλους.
Η αρχαία πόλη των Σόλεων βρίσκεται στην επαρχία της Μερσίνης, στη νότια Τουρκία.
Ο καθηγητής Ρεμζί Γιαγκτσί του Πανεπιστημίου ‘Ντοκούζ Εϊλούλ’, επικεφαλής 10μελούς ομάδας αρχαιολόγων, ανέφερε ότι κατά την 18η ετήσια ανασκαφική έρευνα που έγινε στην αρχαία πόλη ανακαλύφθηκαν δύο αγάλματα.
Πληροφορίες για τα δύο αγάλματα δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί, το μόνο που ανακοινώθηκε είναι ότι πρόκειται για ευρήματα που έχουν ηλικία τουλάχιστον 2.500 ετών.
Στην πόλη έχουν βρεθεί «πολλά αρχαιολογικά ευρήματα, στήλες, θέατρα, ρωμαϊκά λουτρά, τείχη της πόλης, νεκρόπολη κ. ά.», γράφει το τούρκικο δημοσίευμα αποφεύγοντας να αναφέρει ότι τα περισσότερα από τα ευρήματα είναι ελληνικά.
«Στην αρχαία πόλη υπήρχαν οι προτομές Ρωμαίων αυτοκρατόρων ή ανώτερων αξιωματούχων…. επίσης, ανακαλύφθηκαν αγάλματα του θεού Ασκληπιού και της θεάς Υγείας, του βασιλέα των θεών Διός, της θεάς της Δικαιοσύνης Νέμεσις, της θεάς της γονιμότητας Δήμητρας και του θεού του οίνου Διονύσου.
Κατά τις ανασκαφές των τελευταίων χρόνων έχουν ανακαλυφθεί τάφοι σκαλισμένοι σε βράχους που πιστεύεται ότι χρονολογούνται πριν από περισσότερα από 2.500 χρόνια. Υπήρχαν πολυάριθμα οστά και κρανία καθώς και τεφροδοχεία. Τα αντικείμενα εκτίθενται στο Μουσείο της Μερσίνης, σημειώνεται.
Πηγές: mikres-ekdoseisellas2

Υποθαλάσσια καλώδια έστρωσαν στην ΑΟΖ οι ΗΠΑ: Η διαδρομή από τη Σούδα στη βάση Ακρωτηρίου

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

 Οι Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Βρετανούς εγκαθιστούν και ταυτόχρονα αναβαθμίζουν μηχανισμούς επικοινωνιών, χρησιμοποιώντας την Κύπρο. Στόχος τους η ευρύτερη περιοχή. Όπως συναφώς πληροφορούμαστε, οι Αμερικανοί σε συνεννόηση με το Λονδίνο έχουν εγκαταστήσει υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών εντός της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, τα οποία καταλήγουν στις βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου. Τα υποθαλάσσια καλώδια, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έχουν σχέση με τις επικοινωνίες. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο βασικός στόχος διά των καλωδίων αυτών είναι ο έλεγχος της περιοχής, κυρίως της θαλάσσιας (ότι κινείται στο βυθό και την επιφάνεια) καθώς και των επικοινωνιών. Το επιχείρημα που προβάλλεται από αμερικανικής πλευράς είναι πως τα υποθαλάσσια καλώδια θα καταγράφουν «σεισμούς και τσουνάμια»! 
Για την τοποθέτηση των καλωδίων, που έγινε την περίοδο Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2017, επιστρατεύθηκε ειδικό πλοίο, το CS Global Sentinel, το οποίο είχε φθάσει στην περιοχή της Κύπρου στις 6 Φεβρουαρίου 2017 από τη ναυτική βάση της Σούδας στην Κρήτη. Παρέμεινε εντός της κυπριακής ΑΟΖ μέχρι τις 27 Μαρτίου 2017. Στη Βάση Ακρωτηρίου γίνεται η αναγκαία υποδομή. Πληροφορίες αναφέρουν πως η βρετανικών συμφερόντων εταιρεία Carillion ανέλαβε την κατασκευή του κτηρίου (στον χώρο του παλιού νοσοκομείου). Κέρδισε τον διαγωνισμό του υπουργείου Άμυνας της Βρετανίας και το έργο θα κοστίσει γύρω στα 90 εκατομμύρια αγγλικές λίρες. Το κτήριο θα είναι 10.000 τετραγωνικών μέτρων και βρίσκεται στο χώρο του παλιού νοσοκομείου της στρατιωτικής Βάσης. 
Στο σκηνικό αυτό που στήνεται από τους αγγλομαμερικανούς, η Λευκωσία έχει ενημερωθεί αν και η Ουάσινγκτον έχει υποδείξει πως δεν είχε καμία υποχρέωση να πράξει τούτο. Η εδώ Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών ενημέρωσε τον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη, ο οποίος έδωσε τη συγκατάθεσή του. Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα αυτό έτυχε διαχείρισης μόνο από τον ΥΠΕΞ και δεν πέρασε από την προβλεπόμενη από τη νομοθεσία διαδικασία. Δηλαδή να εγκριθεί από την αρμόδια επιτροπή, την Επιτροπή Υποθαλάσσιων Καλωδίων, η οποία αποτελείται από εκπροσώπους των υπουργείων Άμυνας, Γεωργίας και Περιβάλλοντος, Ενέργειας, Εξωτερικών, Εργασίας και Συγκοινωνιών.

Πηγή: Υποθαλάσσια καλώδια έστρωσαν στην ΑΟΖ οι ΗΠΑ: Η διαδρομή από τη Σούδα στη βάση Ακρωτηρίου http://mignatiou.com/2017/08/ipothalassia-kalodia-estrosan-stin-aoz-i-ipa-i-diadromi-apo-ti-souda-sti-vasi-akrotiriou/

21η Αυγουστου: Παγκόσμια Ημερα Φάρων

Τους φάρους σε 30 περιοχές της επικράτειας ανοίγει για το κοινό το Πολεμικό Ναυτικό, την Κυριακή 21 Αυγούστου με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων..


Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για την ιστορική σημασία των φάρων και των υπολοίπων ναυτιλιακών βοηθημάτων καθώς και για την προσφορά των φαροφυλάκων. Οι φάροι αποτελούν παραδοσιακά μνημεία με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική κατασκευή, που εξακολουθούν να συμβάλλουν στην εύπλοια και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Συνολικά, η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα φαρικά δίκτυα στον κόσμο .

Οι φάροι της Ελλάδας που μπορείτε να επισκεφθείτε

28 Φαρος Θεσσαλονίκη
 ΦΑΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ :  http://www.faroi.com/
http://www.faroi.com/main/alexandria_en.htm Lighthouse of Alexandria (Egypt)

http://www.faroi.com/main_en.htm LIGHTHOUSES OF GREECE

http://www.faroi.com/main/colosos_en.htm  Colossus of Rhodes

Τα μυστήρια των φάρων μας

Τα μυστήρια των φάρων μας

Της Ματίνας Μαντά

Ελληνικοί Φάροι

Είναι οι πέτρινοι φύλακες των καραβιών μας. Αιώνιοι φρουροί των θαλασσών, χαρίζουν το φως ακόμα κι όταν η τελευταία ελπίδα κάθε απελπισμένου ναύτη έχει χαθεί. Ο λόγος για τους φάρους των ελληνικών θαλασσών, που μέχρι σήμερα προστατεύουν τους θαλασσινούς.
Αναμφισβήτητα οι Έλληνες είναι από την αρχαιότητα ναυτικός λαός. Πόσα όμως ξέρουμε σήμερα στ' αλήθεια για τους φάρους μας ; Αιμοδιψείς κουρσάροι, αμύθητοι θησαυροί, πλοία- φαντάσματα, τραγικές ιστορίες και στοιχειωμένα νερά είναι μόνο λίγοι από τους θρύλους που ειπώθηκαν για τους φάρους μας.

Η ονομασία «φάρος»

Το όνομα «φάρος» συνδέεται άμεσα με τον πρώτο πυρσοφόρο πύργο που χτίστηκε στο αιγυπτιακό νησί Φάρος από το μεγάλο αρχιτέκτονα των ελληνιστικών χρόνων Σώστρατο. Το συγκεκριμένο νησί βρίσκεται στα ανατολικά του λιμανιού της Αλεξάνδρειας κι από τότε όλοι οι φάροι πήραν την ονομασία αυτού του ομώνυμου νησιού.
ύμφωνα με το μύθο, όταν έδυε ο ήλιος, έβγαινε στο νησί ο Πρωτέας, αιγύπτιος υπηρέτης του Ποσειδώνα, που γνώριζε όλα τα βάθη της θάλασσας. Η λειτουργία του πρώτου φάρου τελείωσε για πάντα το 1303, όταν κατακερματίστηκε από μεγάλο σεισμό.
Στον ελληνικό χώρο, και σύμφωνα με την προφορική παράδοση, ο πρώτος φάρος χτίστηκε το 1827 στην Αίγινα, όταν το νησί είχε οριστεί από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια προσωρινή πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Ο ψηλότερος φάρος στην Ελλάδα βρίσκεται στο νησί Γαύδο κι έχει ύψος 300 μέτρα.

http://www.faroi.com/main/colosos_en.htm

Το φαρικό δίκτυο της χώρας μας θεωρείται από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, αφού αποτελείται συνολικά από 1.309 φάρους!,

http://www.faroi.com/main_en.htm

Σημαντικότατο ρόλο στην ανάπτυξη και τη λειτουργία του φαρικού δικτύου στην Ελλάδα έπαιξε ο Στυλιανός Λυκούδης.
Με νησιώτικη καταγωγή (γεννήθηκε στη Σύρο), υπηρέτησε στην υπηρεσία φάρων για πάνω από πενήντα χρόνια. Χάρη στην υπευθυνότητα και την καθοδήγησή του προστέθηκαν στο ελληνικό φαρικό δίκτυο 191 φάροι ακόμα

Τρόπος λειτουργίας ενός φάρου

Όλοι σχεδόν έχουμε δει φάρο να τρεμοσβήνει… Πώς όμως επιτυγχάνεται αυτή η λειτουργία ;
Οι φάροι που λειτουργούν με πετρέλαιο είναι απλά μηχανήματα – λάμπες – φτιαγμένες από συνηθισμένο γυαλί ή και με ειδικό αμίαντο πυρακτώσεως. Το φωτιστικό μηχάνημα είναι τοποθετημένο σ' ένα κρυστάλλινο θάλαμο. Χάρη σ' αυτόν τον κρυστάλλινο θάλαμο οι ακτίνες του φωτός πολλαπλασιάζονται και εκπέμπονται πολύ ισχυρές, ικανές να προστατέψουν τα καράβια, προειδοποιώντας τα εγκαίρως. Το φωτιστικό μηχάνημα (η λάμπα δηλαδή) γυρνάει από μια σιδερένια πλάκα που η ταχύτητά της κανονίζεται με βάρη ανα 24ωρο. Κατά κάποιο τρόπο θυμίζει ένα κοινό ρολόι τοίχου. Οι αναλαμπές του φάρου επιτυγχάνονται με το να καλύπτονται τμήματα του κρυστάλλινου θαλάμου. Επίσης, πολλοί φάροι βγάζουν χρωματιστό φωτισμό: αυτό γίνεται εξαιτίας της βαφής της λάμπας, ενώ όταν οι φάροι πετρελαίου έχουν αμίαντο, τότε ο χρωματισμός του φωτός επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση χρωματιστών κρυστάλλων στο θάλαμο.
Οι φάροι πετρελαίου είναι στην πλειοψηφία τους τοποθετημένοι πάνω σε πύργους με εξώστη, στον οποίο ανεβαίνουν οι φαροφύλακες για να επιβλέπουν τη θάλασσα και τη λειτουργία του φάρου. Οι πύργοι αυτοί έχουν στο εσωτερικό τους πέτρινη σκάλα ελικοειδούς μορφής που συγκοινωνεί πάντα με το δωμάτιο του φύλακα, το οποίο σχεδόν πάντα αποτελούταν μόνο από ένα σανιδένιο κρεβάτι, ένα τσουκάλι και ίσως 1-2 έπιπλα ακόμα.
Η λειτουργία των αυτόματων φάρων επιτυγχάνεται με το συνδιασμό λεπτότατων μηχανημάτων. Οι αυτόματοι φάροι ανάβουν μόνοι τους το βράδυ. Αυτό γίνεται χάρη σ' ένα μηχάνημα που το λένε «ηλιοβαλβίς»: όταν νυχτώσει και οι ακτίνες του ήλιου παύουν να επιδρούν πάνω στο συγκεκριμένο μηχάνημα, τότε ο φάρος «ξυπνάει» και αρχίζει να αναβοσβήνει ως το πρωί. Αντίθετα, μόλις χαράξει οι ακτίνες του ήλιου ξαναπέφτουν στο συγκεκριμένο μηχανισμό, οπότε ο φάρος αυτόματα απενεργοποιείται.
Όλοι οι φάροι διαθέτουν απαραιτήτως αλεξικέραυνο.
Σήμερα κατασκευάζονται φάροι μεγάλης εντάσεως που πλέον δε φυλάσσονται από φαροφύλακες. Η κατασκευή αυτή οφείλεται στον Σουηδό εφευρέτη Νταλέν, ο οποίος μάλιστα τυφλώθηκε κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του. Η τύφλωσή του ωστόσο δεν στάθηκε εμπόδιο και κατόρθωσε να ολοκληρώσει επιτυχώς το έργο του !

Η ζωή του φαροφύλακα

Τα παλαιότερα χρόνια η φύλαξη και η επίβλεψη του φάρου γινόταν από φαροφύλακες, έμπειρους θαλασσινούς που ύστερα από χρόνια στη θάλασσα αποφάσισαν τέλος να αυτοεξοριστούν, προστατεύοντας με το φως του φάρου τους τα καράβια.
Η λέξη «αυτοεξορισμός» δεν είναι υπερβολική: οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν κυριολεκτικά σαν ερημίτες. Με ελάχιστα μέσα στη διάθεση τους, μηδαμινή επικοινωνία με τον έξω κόσμο και φυσικά μανιασμένες φουρτούνες, η ζωή στο φάρο γινόταν ουκ ολίγες φορές άθλια έως επικίνδυνη: υπήρχαν περιπτώσεις που ο καιρός ήταν τόσο απαίσιος που οι μοναχικοί κάτοικοι του φάρου δε μπορούσαν να κάνουν απολύτως τίποτα, εκτός του να περιμένουν μες στο δωματιάκι τους να κοπάσουν οι μανιασμένοι άνεμοι. Η πόρτα αμπαρωνόταν με σίδερα, καθώς υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να παρασυρθούν τα πάντα από τη μανία του ανέμου.
Η τραγική ιστορία του γέρου φαροφύλακα Μειντάνη μας διηγείται τη μοιραία νύχτα που ο άτυχος φαροφύλακας τόλμησε να ανέβει στον εξώστη του φάρου του, όταν νόμισε ότι είδε στον ορίζοντα φώτα πλοίου. Αγνοώντας τις συμβουλές του βοηθού του και φυσικά τα ακραία καιρικά φαινόμενα, ανέβηκε στο μπαλκόνι του φάρου, εκτεθειμένος στη λύσσα του ανέμου. Ο βοηθός του τον περίμενε υπομονετικά. Δεν ξαναγύρισε ποτέ όμως.
Το φαγητό τους ήταν ιδιαίτερα λιτό. Το πιο σπέσιαλ μενού αποτελούταν από ψάρι ή κυνήγι με χόρτα, ενώ σε ακραίες καταστάσεις την έβγαζαν με ξερό ψωμί και παξιμάδια. Λόγω του ότι η θέση των φάρων είναι σχεδόν πάντα εκτεθειμένη σε δυνατούς ανέμους, φουρτούνες και γενικά τη μανία της φύσης, η επικοινωνία με τη στεριά ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, με αποτέλεσμα οι πυργοφύλακες να βλέπουν άνθρωπο σπάνια. Ωστόσο μερικές φορές στο φάρο κατοικούσαν περισσότεροι από ένας άνθρωποι κι έτσι υπήρχε μια μικρή συντροφιά. Ο ανεφοδιασμός των φάρων γινόταν μια φορά το χρόνο, κάθε καλοκαίρι, γιατί για να σταματήσει εκεί καράβι πρέπει να μην έχει φουρτούνα. Η δουλειά του ανεφοδιασμού γινόταν από τη θάλασσα και ήταν απίστευτα δύσκολη κι επικίνδυνη. Χρειάζονταν 20 άντρες για να διεκπεραιώσουν εργασία δέκα ωρών, κατά την οποία οι πιο γεροδεμένοι δένονταν με σκοινιά και ανέβαιναν στους κοφτερούς βράχους. Όταν το κατάφερναν, ανέβαζαν με τη βοήθεια των σκοινιών και τους υπόλοιπους, όπως και τους σωλήνες πετρελαίου, που χρειαζόταν ο φάρος για να λειτουργήσει. Σε κάποιες καλύτερες περιπτώσεις υπήρχαν μονοπάτια, αν και δύσβατα.

Φάροι και… έρωτας:

Η αλήθεια είναι ότι η σκληρή ζωή του φαροφύλακα είναι συνυφασμένη με το ανδρικό φύλο. Πράγματι, ήταν σχεδόν ανύπαρκτο το φαινόμενο να είναι μια γυναίκα φύλακας του φάρου, εκτός φυσικά αν ζούσε εκεί με τον άντρα της. Ο φαροφύλακας του ακρωτηρίου Αη – Γιάννης ο Αφορεσμένος, ο κ. Μεσαριτάκης, ζούσε εκεί με τη γυναίκα του, η παρουσία της οποίας μάλιστα εξασφάλιζε στο φάρο όχι μόνο τάξη και καθαριότητα, αλλά και καλαισθησία. Ωστόσο υπήρχαν και φαροφύλακες, η παρέα των οποίων αποτελούταν αποκλειστικά από άντρες και ήταν όρκος απαράβατος να μην πατήσει γυναίκα στο φάρο τους.
Ήταν οι φαροφύλακες του Κάβου Σίδερου – του τελευταίου που βρίσκεται προς το νότιο μέρος της Κρήτης – και όφειλαν τον όρκο τους στην παρακάτω ιστορία:
Στον Κάβο Σίδερο ήταν φαροφύλακας ένας καπετάνιος με το όνομα Κώστας Παμίκος. Πολλά χρόνια θαλασσινός, είχε γυρίσει τον κόσμο, είχε γνωρίσει πάμπολλες γυναίκες, αλλά καμιά δεν κέρδισε πραγματικά την καρδιά του, μέχρι που ερωτεύτηκε μια Κωσταντινουπολίτισσα που τον κατέκτησε πραγματικά και την παντρεύτηκε. Η γυναίκα του όμως σύντομα τον απάτησε με άλλον άντρα. Ο καπεταν Κωστής το έμαθε, όμως αγαπούσε πολύ τη γυναίκα του και αποφάσισε να τη συχωρέσει. Έτσι την πήρε και ζήτησε να γίνει φαροφύλακας στον Κάβο Σίδερο, αφού την έπεισε να τον ακολουθήσει. Η ατιμία της συζύγου του όμως δε σταμάτησε εκεί, αφού η Σοφία (αυτό ήταν τ' όνομα της) σύντομα ερωτεύτηκε τον όμορφο βοηθό του άντρα της, ο οποίος μάλιστα ήταν και παντρεμένος. Κι εκείνος όμως δε μπόρεσε να αντισταθεί στη λαγνεία της, αφού η σύζυγός του ήταν αθώα και δεν γνώριζε τους πόθους ενός άντρα. Παρόλο που η σύζυγος όμως δεν ήταν πονηρεμένη, ο καπεταν Κωστής είχε καταλάβει τι γινόταν. ΄Ένα βράδυ προφασίστηκε ότι θα έλειπε για κάποιες μέρες, ύστερα από λίγη ώρα όμως γύρισε. Αντίκρισε τη γυναίκα του και τον πιστό βοηθό του αγκαλιά στο κρεβάτι, να τον προδίδουν μέσα στο φάρο του. Ο καπεταν Κωστής δεν άντεξε και τη δεύτερη απιστία της συζύγου του και πήρε το όπλο του. Πρώτα σκότωσε τη σύζυγό του. Ακούγοντας το μακελειό, όρμησε μες στο δωμάτιο και η σύζυγος του βοηθού και αντίκρισε τον καπεταν Κωστή έτοιμο να πυροβολήσει τον άντρα της. Έριξε το σώμα της επάνω του προσπαθώντας να τον προστατέψει, όμως καταλάθος πυροβολήθηκε κι αυτή. Τέλος, ο φονιάς σκότωσε και τον άντρα που πλάνεψε τη γυναίκα του. Όταν ένας μηχανικός μπήκε στο φάρο μετά από λίγες μέρες αντίκρυσε μια λίμνη αίματος, τρία πτώματα και ένα σημείωμα στο οποίο ο δράστης εξηγούσε τι έγινε και ενημέρωνε ότι θα ακολουθούσε την ίδια μοίρα. Πράγματι, το πτώμα του βρέθηκε λίγο αργότερα, φρικτά παραμορφωμένο.
Η παραπάνω ιστορία όμως δεν είναι η μοναδική ερωτική τραγωδία που εκτυλίχθηκε σε φάρο:
O 30χρονος φαροφύλακας του Κάβο Δρέπανο (ονόματι Μιντιλάκης) αντίκρισε ένα πρωί στην ακτή κοντά στο φάρο του ένα σωρό μισοσπασμένα ξύλα – σημάδι ναυαγίου – και λίγο πιο πέρα μια μισόγυμνη γυναίκα, αναίσθητη. Ενώ την μετέφερε στο φάρο, η κοπέλα έφτυσε όση θάλασσα είχε μέσα της και σώθηκε. Και μετά από την κατάλληλη φροντίδα συνήλθε εντελώς. Αναμενόμενο ήταν να ερωτευτεί το σωτήρα της, μάλιστα ζήτησε να μείνει και μαζί του στο φάρο, αφού δεν είχε άλλον στον κόσμο. Εκείνος δέχτηκε με χαρά και φιλοξένησε την Αισέ… Έτσι την έλεγαν, αφού η κοπέλα ήταν κόρη καπετάνιου απ' την Αλγερία.
Η κακοκαιρία τσάκισε το καράβι τους και όλοι ειχαν πνιγεί, μόνο η καλή της τύχη την έσωσε στα χέρια του αγαπημένου της. Όμως δεν ήταν γραφτό για το ζευγάρι. Ενώ η Αισέ ήταν έγκυος, αρρώστησε βαριά και πέθανε. Ο Μαντιλάκης δεν άντεξε το χαμό της ούτε ήθελε να τη θάψει. Εξαφανίστηκε από το φάρο. Λίγες μέρες μετά βρήκαν τα δυο πτώματα του ζευγαριού θαμμένα πίσω από κάτι βράχους, σκαλισμένους σε σχήμα σαρκοφάγου. Ο άτυχος φαροφύλακας, αφού τοποθέτησε εκεί το σώμα της αγαπημένης του, ξάπλωσε δίπλα της και αυτοπυροβολήθηκε κι αυτός. Στο φάρο βρέθηκε μόνο ένα σημείωμα που έγραφε «μου ήταν αδύνατο να αποχωριστώ απ' αυτήν». Απ' ο, τι φαίνεται η θάλασσα δεν αγαπά τον έρωτα…
Είναι άπειρες εξάλλου οι ιστορίες για ναυτικούς που έφυγαν απ' την οικογένεια τους για θαλασσινά ταξίδια και δεν ξαναγύρισαν ποτέ στην αγκαλιά των συζύγων τους.

Θαλασσινά θαύματα

Δεν έχουν όμως όλες οι θαλασσινές ιστορίες άσχημο τέλος. Υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις στις οποίες το τέλος είναι αίσιο για ναυαγούς και μη, μάλιστα πολλές φορές η καλή τους τύχη αποδίδεται στην ευσπλαχνία αγίων του τόπου.
Χαρακτηριστική είναι η ιστορία ενός καϊκιού που είχε την τύχη να βρεθεί κοντά στο ακρωτήρι του αγίου Σώζοντα.
Ο υπερήφανος καπετάνιος του αρνιόταν να σταματήσει κάπου, παρά τη δυνατή φουρτούνα που χτύπαγε το καΐκι και τις παρακλήσεις του πληρώματος. Όταν η φουρτούνα έγινε ιδιαίτερα άγρια κι έχασαν τον προσανατολισμό τους, κατάλαβαν ότι κινδύνευαν…
Ο καπετάνιος, παρόλο που ήταν εγωιστής ήταν και θεοσεβούμενος. Παρακάλεσε λοιπόν τον άγνωστο άγιο του τόπου να κάνει το θαύμα του και να τους σώσει. Πράγματι… Ένα τεράστιο κύμα άρπαξε το καραβάκι και, παρακάμπτοντας τα κοφτερά βράχια, το καΐκι βρέθηκε με ασφάλεια σ' έναν όρμο. Την επόμενη μέρα ο καπετάνιος ζήτησε να μάθει σε ποιόν άγιο χρωστούσαν τη σωτηρία τους τόσοι άνθρωποι. Έμαθε ότι εκεί κάνει τα θαύματά του ο άγιος Σώζων. Γύρισε λοιπόν στο ακρωτήρι και έχτισε εκεί ένα εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον άγιο. Το συγκεκριμένο ακρωτήρι είναι κοντά στην Κρήτη και οι κάτοικοι ανάβουν ακόμα το μοναδικό καντηλάκι της μικρής εκκλησίας.
Αρκετοί κάβοι οφείλουν τ' όνομά τους σε αγίους. Π.χ ο Κάβος Σίδερος, ο τελευταίος κάβος που βρίσκεται προς το νότιο τμήμα της Κρήτης. Ο κάβος αυτός έχει πάρει τ' νομά του από το μικρό εκκλησάκι του αγίου Ισίδωρου που έχει χτιστεί σ' ένα μεγάλο βράχο κοντά στο φάρο. Χάριν ευκολίας δε, ονομάζεται Σίδερος αντί για Ισίδωρος. Οι ναυτικοί λένε ότι ο άγιος Ισίδωρος ήταν μοναχός στο άγιο Όρος, όμως μια μέρα τον έδιωξαν, άγνωστο γιατί. Μην έχοντας άλλο μέσο συγκοινωνίας, ο μοναχός έριξε το ράσο του στη θάλασσα και περίμενε το Θεό να τον στείλει σ' ασφαλές μέρος. Ύστερα από μέρες έφτασε τελικά στον κάβο. Όταν πάτησε στη στεριά έχτισε το εκκλησάκι (το οποίο, σύμφωνα με την παράδοση δεν πρέπει να μένει αλειτούργητο πάνω από 40 μέρες) όπου έμεινε εκεί ως το θάνατο του.
Παρόμοια ιστορία έχει και το ακρωτήρι « Αη Γιάννης ο Αφορεσμένος «, οπου πιστεύεται ότι το εκκλησάκι που βρίσκεται κοντά στο φάρο του χτίστηκε από έναν αφορισμένο μοναχό, ονόματι Ιωάννης.
Σε κάθε δυσκολία τους οι ναυτικοί ζητούσαν τη βοήθεια αγίων. Πολλές είναι οι παραδόσεις που αφορούν πετρωμένα πειρατικά καράβια που προσπάθησαν να λεηλατήσουν νησιά. Μια από αυτές είναι αυτή που μας σώζει ο Ν.Πολίτης :
Κάτω από το βουνό του Παντοκράτορα, αντίκρυ στο μοναστήρι της Παλαιοκαστρίτσας, φαίνεται στην άκρη του πελάγους ένα καράβι μαρμαρωμένο. Ήταν πειρατικό κι ερχόταν να κουρσέψει το μοναστήρι. Όταν το είδαν, ο ηγούμενος βγήκε έξω και με το σταυρό στο χέρι είπε « Θεέ μου, αν το καράβι αυτό έρχεται για καλό, καλώς να 'ρθει, αν είναι για κακό, μάρμαρο εκεί να μείνει». Πράγματι, η προσευχή του εισακούστηκε και το πειρατικό καράβι πέτρωσε.

Στοιχειωμένοι φάροι

Οι ιστορίες που μιλούν για στοιχειωμένα νερά δεν είναι λίγες στον ελληνικό χώρο και που διηγούνται οι παλιοί ναυτικοί.
Ο Θ.Βαγκής, φαροφύλακας και παλιός θαλασσινός, διηγείται για τη «σκούνα», το πλοίο-φάντασμα που παρουσιάζεται κοντά στο φάρο του, στο ακρωτήρι Απολυτάρες των Αντικυθύρων. Η παρουσία του φασματικού πλοίου είναι κακός οιωνός, αφού εμφανίζεται κάθε φορά που είναι να συμβεί κάτι κακό. Παρόλο που στην αρχή δεν το πίστευε, είδε με τα μάτια του το πλοίο φάντασμα να περνά με ανοιγμένα τα πανιά και μετά να εξαφανίζεται. Λίγες μέρες μετά συνέβη κοντά στο φάρο ένα ναυάγιο στο οποίο πνίγηκαν αρκετοί.
Το ερημονήσι Άγρια Γραμβούζα είναι κοντά στην Κρήτη και στο παρελθόν ήταν ορμητήριο πειρατών. Το νησί είχε αναγνωριστεί και επίσημα από την κυβέρνηση ως «Το νησί των πειρατών», μέσα στο οποίο μάλιστα είχαν κρύψει θησαυρούς ανεκτίμητης αξίας. Πολιορκητές προσπαθούσαν να νικήσουν τους πειρατές και να τους κάνουν να παραδοθούν. Οι κουρσάροι, προσπαθώντας να τους τρομοκρατήσουν, έσφαξαν σε μια νύχτα 50 γυναίκες. Τα πτώματα τους ρίχτηκαν στο νερό, ακέφαλα κι ακρωτηριασμένα. Ωστόσο, μετά από αρκετές προσπάθειες οι πειρατές τελικά νικήθηκαν και τα καράβια τους βούλιαξαν σχεδόν όλα. Οι θησαυροί μεταφέρθηκαν με καράβια στην Κρήτη, αν και πολλοί λένε ότι στο νησί υπάρχουν ακόμα πολλοί. Κανένας όμως δεν πλησιάζει, καθώς οι θρύλοι λένε ότι οι νεκροί κυνηγούν κάθε άνθρωπο που αποφασίζει να πάει εκεί και τον ρίχνουν στη θάλασσα. Πολλοί λένε ότι έχουν αντικρύσει λευκές, ανθρωπόμορφες σκιές να μοιρολογούν στα βράχια, ενώ ένας βοσκός που αψήφισε τις ιστορίες των ναυτικών και εγκαταστάθηκε εκεί, βρέθηκε νεκρός με μια έκφραση απέραντου τρόμου. Κανένας δεν έμαθε τι του συνέβη!
Στο ακρωτήρι Χοντρός Κάβος επίσης δεν υπάρχει ψυχή ζώσα. Οι τσοπάνηδες δεν πήγαιναν ποτέ εκεί τα πρόβατά τους γιατί φοβόντουσαν τις νεράιδες. Λέγανε ότι η θάλασσα σ' αυτό το μέρος είναι γεμάτη νεράιδες, λευκές γυναικείες οπτασίες που τραγουδούσαν. Το τραγούδι τους ακουγόταν άσχετα από την απόσταση και οι άνθρωποι πάθαιναν κάτι σα νάρκωση κι ένιωθαν ότι ταξιδεύουν μακριά, ενώ όση ώρα βρίσκονταν σ' αυτήν την κατάσταση, τα ζώα τους πλησίαζαν τους κοφτερούς βράχους σα να τα τραβάει μια αόρατη δύναμη και τσακίζονταν.
Ο καπεταν Παυλής από τη Δαμάστα λέει ότι όταν ήταν νέος είχε πάει εκεί με τα ζώα του, άκουσε τα τραγούδια, αλλά δεν ναρκώθηκε. Ορκίζεται ότι είδε με τα μάτια του πάνω στους βράχους του φάρου χιλιάδες ασπρόμορφες οπτασίες που χόρευαν και τραγουδούσαν όλες μαζί. Τις παρακολουθούσε για ώρες, ώσπου με το χάραμα εξαφανίστηκαν. Και τα ζώα του είχαν πνιγεί.
Σε κάποιο ακρωτήρι της Βόρειας Εύβοιας υπάρχει ένας βράχος που θυμίζει άντρα που παίζει κιθάρα. Για το ακρωτήρι αυτό υπάρχει άλλη μια παράξενη ιστορία. Λένε λοιπόν ότι στο φάρο αυτό ζούσε ένας νέος φαροφύλακας με την οικογένεια του. Ο νέος αυτός τραγουδούσε υπέροχα και έπαιζε ωραία κιθάρα. Είχε βαρεθεί όμως τη ζωή στο φάρο (όπως και την γυναίκα του, που του έκανε συνέχεια παρατηρήσεις). Ήθελε να φύγει, να ταξιδέψει σ' άλλους τόπους. Μια νύχτα που τραγουδούσε, πλησίασε το φάρο ένα παράξενο καράβι. Μέσα ήταν μια νεράιδα. Ο φαροφύλακας την παρακάλεσε να τον πάρει μαζί του, κι έτσι έγινε. Δεν έγινε γνωστό τι ακριβώς βίωσε ο φαροφύλακας, όμως την άλλη μέρα που η γυναίκα του βγήκε στο ακρωτήρι, δεν τον είδε πουθενά. Αργότερα τον βρήκε πετρωμένο, ένα βράχο να «παίζει» κιθάρα. Ο φαροφύλακας είχε στοιχειώσει.
Στην Τζια, στο ακρωτήρι Ταμίλος τρεις ψαράδες είχαν δει παλιά ένα παράξενο νεραιδικό, που από τη μέση και κάτω ήταν ψάρι, μια γοργόνα δηλαδή. Όταν αντιλήφθηκε τη βάρκα που πλησίαζε εξαφανίστηκε γρήγορα στα βαθιά νερά. Διηγιόντουσαν τη συνάντηση τους με τη γοργόνα έως ότου πέθαναν.

Οι φάροι σήμερα

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου οι φάροι υπέστησαν σοβαρές φθορές. Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, μόνο 19 φάροι λειτουργούσαν ! Ωστόσο, το 1945 άρχισε συστηματική προσπάθεια για την αποκατάστασή τους. Η προσπάθεια ήταν επιτυχής και το 1946 λειτουργούσαν 374 φάροι. Πλέον οι φάροι δε θεωρούνται ιδιαίτερα χρήσιμοι και αργοσβήνουν εγκαταλελειμμένοι.
Ωστόσο γίνονται ξανά σοβαρές προσπάθειες για την αποκατάστασή τους και διατίθενται χρηματικά ποσά. Η συντήρηση τους εκτελείται από την Υπηρεσία Φάρων ανάλογα με τις εκάστοτε διατιθέμενες πιστώσεις. Από τον λειτουργικό προϋπολογισμό (Π/Υ) 2010 του ΓΕΝ κατά την τριετία 2008 - 2010, διατέθηκαν για τη συντήρησή τους συνολικά 80.000 €. Επιπλέον, μέσω ενεργειών της Υ. Φάρων αποκαταστάθηκαν την τριετία 2008-2010 δέκα τρεις Φάροι. Οι οκτώ από αυτούς με χρηματοδότηση εξ ιδίων πόρων (Λιμενικά Ταμεία της Υ. Φάρων) συνολικού κόστους 260.000 € περίπου, οι τρεις με δημόσια χρηματοδότηση μέσω τοπικών φορέων Δήμων και Νομαρχιών και οι δύο με ιδιωτική χρηματοδότηση μέσω του Μη Κερδοσκοπικού Ιδρύματος «Αικατερίνης Λασκαρίδη». Λόγω των εγγενών αδυναμιών χρηματοδότησης για την αποκατάσταση και συντήρηση των κτιριακών εγκαταστάσεων όλου του εκτεταμένου Φαρικού Δικτύου, προτάθηκε το 2007 από την Υ. Φάρων, η ένταξη, στο ΕΣΠΑ 2007-2013 (μέσω του προγράμματος «Ανάδειξη Πολιτισμικής Αξίας Πέτρινων Φάρων»), για αποκατάσταση σαράντα έξη (46) Φάρων, συνολικού προϋπολογισμού 6.197.000 €. Εκτιμήθηκε δε ότι για την σύνταξη μελετών και αδειοδοτήσεων ωρίμανσης του ανωτέρω προγράμματος απαιτούνται 2.500.000 € περίπου. Τέλος, υπάρχει και μια ιδέα να αξιοποιηθούν οι φάροι ως μουσεία.
Δεν είναι τυχαίο το ότι οι φάροι έχουν ταυτιστεί με το φως και την ελπίδα. Ούτε τα πιο άγρια κύματα δεν κατόρθωσαν να τους γκρεμίσουν. Οι ναυτικοί λέγανε ότι είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς τη λύτρωση που νιώθανε όταν αντιλαμβάνονταν μες στα σκοτάδια και την αγριεμένη θάλασσα το φως τους.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μην επιτρέψουμε να σβήσει το φως, όχι μόνο στους φάρους της Ελλάδας, αλλά και στους φάρους της ψυχής μας.